sənə bu gecə dəliyə döndün! Anlamadım Səidəyləmi dalaşmısan! 
- Sahib ora bax… bax ordadır. O da parıldayır. Amma uzaqdır deyə görmürəm. 
- Ağlın qaçıb sənin sadəcə… belə evə gedə bilmərsən. gedək bizə.. 
- Ordadır amma.. mən görməməzlikdən gəlsəmdə ordadır.. parıldayır.. amma uzaqdır.. 
- Hə, hə parıldayır. Gəl.. 
- Bax… bax daaa… 
- Baxdım..qəşəngdir..dur gedək. 
- Yoxx qəşəng deyil…sadəcə əsrarəngizdir.. 
- Hə yaxşı olsun ondan.. indi polis gələcək səs salma.. 
- Esi!! Esiiii!! 
- Anlaşıldı dərdin.. bu Esi kimdir nə qızmış ama. Səni bu hala saldığına görə.. görərdim onu bir dəfə.. 
- Yox.. o mənimdir.. olmaz.. görmə.. 
Səhər ayıldığımda öz yatağımda olmadığımın fərqinə gec vardım. Başım da çatlayırdı üstəlik.. ətrafa baxanda yad əşyalardan yəqin ki. Gecəni hansısa qızın evində keçirtmişəm deyə düşünürdüm, amma ətraf o qədər də yad görünmürdü. 
- Nəhayət ayıldın. 
- Sahib? 
- Günortan xeyir.. ayıl ayıl da telefonuna cavab ver. Ananı və Səidəni idarə elməkədən bir təhər oldum. 
- Nə olub ki? 
- Xatırlamarsan da eşşək kimi içmişdin. 
- Başım? 
- Şükr et.. mən olmasaydım o başın yarılmışdı çoxdan.. 
- Çox içmişəm deyəsən.. heç nə xatırlamıram.. 
Sahib stulu çəkib mənim uzandığım divanın qarşısna qoydu.. oturub düz üzümə baxırdı 
- Indi ayıq başla de görüm, o kimdir? 
- O? 
- Hə o.. Esi? 
- ….. 
- Dünənə gecə nişanı qaytarıb getmək istədiyini dedin.. hamısı da o qıza görə.. məşhur Esiyə görə.. kimdir axı o? elə istəyirdin niyə gedib onunla nişanlanmadın. 
- …. 
- Mənə bax, olmaya o… 
- Nə? 
- Bəlkə barda tanış olduqlarındadır. 
Sahib bu sözü demişdi ki, onun yaxasından yapışdım.. 
- Bunu bir də dilinə bel gətirmə.. o tərtəmiz qızdır. Ona heç kim heç nə deyə bilməz! 
- Dur sakit ol! 
- Eşitdin məni! Heç kim ona artıq kəlmə belə deyə bilməz! 
- Eee əlini çək! qarşında uşaq yoxdur sənin. Burda kömək etməyə çalışırıq hər halda.. dərdini desən bilərdik nədir. 
- Bilmə istəmirəm. 
- O zaman zarıldama qız kimi.. 
- Zarıldayan da