Qəlb sarayımın itmiş şahzadəsi 

7 ci bölüm 

Əsma eləcə dayanmış baxırdı.. gördümü deyə içim içimi yeyirdi.. niyə vecimə idi ki, o mənim nişanlı olduğumu bilir.. onda niyə belə baxır. Baxma elə Əsma.. mənə sənə xəyanəti çoxdan etmişəm.. indi yox.. indi sadəcə gözlərinlə gördün.. bamxa o gozlrlə mənə Əsma.. elə baxma.. pərdəni çəkib içəri keçdi.. görəsən çox incitdim onu…səidə telefonuma “Səni sevirəm” mesajını yazmışdı. Mənsə heç nə cavab vermədən telefonu kənara tulladım. Otaqda var gəl edirdim. Niyə narahat idim anlamırdım. Görübsə görsün.. burda nə var. o özü dedi ki, mən ona heç nə vəd etməmişəm. vəssalam.. şişirdirəm hər şeyi.. özümü sakitləşdirmək üçün olmayan bəhanələr uydururdum. Elə bu bəhanələrlə ovunaraq yatmışdım. Yenə yuxuda Əsmanı gördüm.. bu dəfə qara geyimdə, gözündə kədər, yanağında göz yaşı.. mənə baxıb başını bulayırdı.. ona yaxınlaşdıqca o uzaqlaşırdı.. içim sıxıldı.. yerimdən dik qalxdım.. mənə nə olur? Niyə beləyəm? onu sevmədiyəm əminəm.. bəs nədirbu halım. Nəyin əzabıdır içimdə.. bəlkə də saf bir qıza qarşı haqsızlıq etdiyim üçün idi bu əzab.. qərar verdim çalışdıqca Əsmanın gözünə görünməyim. Amma olmurdu. Istər istəməz Səidənin evinə gedəndə qarşılaşırdıq. O olduqca vecsizcə davranırdı. Gördüyüm qədəri ilə o da mənimlə qarşılaşmamaq üçün əlindən gələni edirdi. Amma o yanımda olanda. Gözümün qarşısnda olanda istər istəməz əhvalım düzəlirdi. Istədiyim də bu idi. Mən Səidəylə evlənsəm də əsma gözümün qarşında olsun. Gizlənsin, qaçsın, amma eyni damın altında olduğumu bilmək bəs edirdi mənə. onun yanımda olanda gevəndə olduğunu düşünürdüm. Kimsə zərər verməz incitməz deyə fikirləşirdim. Bir gecə yenə Səidəgildə şam edirdik. Əsma başı ağırdığını, yemək yeməyəcəyini dedi. Amma süfrəni o açırdı. Səidə otağına keçmiş Nailə xanım Araz bəyi qarşılamaq üçün həyə çıxmışdı. Əsma otağa girəndə məndən başqa heç kimi görməyincə bir anlıq özünü itirdi. Yenə baxışlarını qaçırdıb stəkanları sürəyə düzürdü. əlləri əsdiyindən qabları bir birinə