Bir külek idin sanki...
Birden-bire geldin heyatıma her şeyi alt-üst edib ve getdin...
O gün... O gün mene demişdin her şeyi... Meni sevdiyini... Her zaman seveceyini... "Her zaman menim ol!" demişdin... Mene "seni itirmekden qorxuram" demişdin... O gün... En xoşbext gün idi sanki... Amma hardan bilmek olardı da bele olacağını... Ağlımda da qalan bir söz var... Demişdin ki, mene "seni çox sevirem" ve yalnız senin xoşbextliyini isteyirem... Eledi... Menim xoşbextliyimi isteyirdin.. Elece de eledin... Geldin, aldın ve getdin...
Kederse mene qaldı... Bundan zövqmü aldın bilmirem... Xoşbextliyimi alt-üst etmekle ne qazandın bilmirem... Seni men nece unudacam bilmirem... Bu günden sonra ne edeceyem bilmirem... BİLMİREM...

Ürekden gülmürem... Men sevgi nedir, bilmirem... Belke de bilirem... Amma yalnız pis sözlerle ifade edirem... Xeyanetle, behaneyle, ayrılıqla... İstediyim çox şey deyildi belke de, he? Belke de çox şey istedim... Amma men seninle sadece ömür boyu olmaq istedim... Yoxsa menim o xoşbext heyatıma külek kimi gelmeyini yox... Xoşbextliyimi alıb, kederle evez etmeyini yox... Ne olar artıq dön geri... Razıyam bu yaşatdıqlarından sonra olsa da dön geri... Peşman olduğunu söyle... Mene sevdiyini söyle... Xoşbextliyimi qaytar geri... Axı ne olar dön...

İndi hardasan bilmirem... Amma men yalnız senin şekline baxıb o xoşbext günleri yada salıb ağlaram... Xoşbext günlerimizi yada salıb ağlaram... Xeyal ederem... Darıxaram... Küserem heyatdan... Mene sensizlik verdiyine göre küserem heyatdan! Ne ede bilerem ki, başqa? Nece de güclü ola bilerem? Elimden yalnız bu geler başqa heç ne...

İnanmıram belke de geri dönmeyine... İnanmıram belke yeniden xoşbext olmağıma... Amma başqa da heç ne istemirem... Sadece dönmeyini... Dönüb yeniden xoşbext olmağımızı isteyirem... Men axı buna layiq deyilem! Men axı yalnız evvelki xoşbextliyimi isteyirem...

Kim bilir sen meni nece xeyal edirdin... Kim bilir sözlerin belke yalan idi... Kim bilir gözlerin, baxışların da

[1] 2 >>