di tek ede bildiyim getmek...

Belke her şey daha yaxşı olar men getsem, bu gedişim bele senin yaxşılığın üçündür... Getmem asan görüner sene belke de, qaçdı göze ala bilmedi sevmeyi, qorxaq deyersen ardımdan… Sevmemiş meni aldatmış deyersen... Ama en çox mene toxunur getmek... Qalmaq qeder incider canımı…

Bele qerarım asan görüne biler sene… Vefasızlar geder deyerdin çıxdı getdi vefasız deyib de özünü heç sorğulamazsan, tanıyıram seni ne idi getmesine sebeb, menmi idim? demezsen, heç sebebsiz getdi deyersen… Bilmezsen gedenin de canı yanar... Gedende qan ağlar, qalan qeder... Geride buraxıb her şeyi, vecsiz görünmek, bilmezsen ne çetindir severken getmeyi göze almaq… Ne çetindir buraxılan xeyalıyla davam etmek yola, olmayacağını bile-bile yene de arzu etmek... Xatirelerle tutunmağa çalışmaq heyata, amma sen anlamadan çıxdı getdi deyersen... Amma hardan bilesen tek çaresidir gedenin… Getmek... Mecburdur getmeye, ardına baxa-baxa… Unuda bilmez gedende yaşananları, göze ala bilmez, seve bilmez, tanımaq istemez yeni eşqleri... Xatirelerle oyanar her sabah… Bilmezsen mecburdur getmeyi göze alacaq qeder getmeye...

Anla ne olar qırılma, incime menden...

Üzülme aldırmadan getdi deye, lenet olsun senden uzaq bu şeherlere...

Üzülme, mecburam seni uzaqdan sevmeye, bağışla meni..