as... 
- əmimoğlu da gəlib. O da toyda burda olacaq.. Səninlə də tanış olmaq istəyir. Indi Əsmanı gəzməyə aparıb, gəlsin tanış olarsınız. 
- Əsmanı gəzməyə aparıb? 
- Hə, o tək şəhər çıxmır. Ramil isə bir az onun kefini açmaq üçün şəhərə çıxardı.. bilirsən, neçə vaxtdır mən də ona zaman ayrıa bilmirəm. Düzdür bacım deyil, amma birlikdə böyümüşük . Neynək ki, onun da bəxti belə gətirdi.. 
Səidə dayanmadan Əsma ilə olan münasibətini danışırdı mənimsə beynim az əvvəlki dediyi cümlədə ilişmişdi. Ramil onu şəhrə gəzməyə aparıb.. 
- Eşidirsən məni? 
- Nə..hə.. hə eşidirəm. 
- Onda nə deyirsən, gedək biz də.. 
- Hara? 
- Aaa... bəs qulaq asırdın mənə... deyirəm gedək Əsma ilə Ramilə qoşulaq. 
- Hə.. gedək.. 
Gözümlə görsəm rahatlaşacaqdım. Kim idi bu Ramil, haradan çıxdı.. Səidə Ramillə telefonda danışanda belə başa düşdüm ki ilk olaraq olduqları yeri demək istəməyib. Səidə çox israr edincə razılaşmışdı. Taksi sürücüsünü maşından qovub az qalırdım özüm sürəm. Olduqca tez çatmaq istəyirdim. Elə bilirdim ki, Əsmanı əlimdən alacaqlar. Onların olduğu məkana çatana qədər beynimdə min fikir fırlanırdı. Əsmaya təsəlli verəcək insan ona yaxın olacaqqdı.. mənsə uzaq....guya yaxın idim ki... nə elədimsə özüm özümə elədim. Məkana çatmışdıq. Taksidən düşüb sürətlə addımlayır ətrafa baxırdım. Masalarda əyləşən əl ələ tutuşan cütlüklər görüncə lap hövsələdən çıxırdım. 
- Cavad məni də gözlə.. Cavad.. 
- Nə? 
- Nə olub qaçırsan? 
- Heç nə.. sadəcə acmışam, yemək istəyirəm. 
- Caann... indi sifariş verərik.. aa bax Ramillə Əsma ordadır.. 
Üzümü Səidənin dediyi tərəfə döndərəndə Əsmanın başını Ramilin çiynində gördüm.. Əsmanın çiyinləri isə əsirdi.. Şənəmi necə sıxdımsa gicgahımda ağır yarandı.. 
- Ağlayır yenə..Cavad bir azdan yaxınlaşarıq. 
- Gedək.. 
- Axı.. 
- Biz də onun ailəsiyik..B acısını nişan günü paylaşmalı idiniz, da qəbirstanlıqdan evə gəlməyə qoymamaqla yox.. 
Sözüm Səidəyə bərk toxundu.. üzü bütün düşdü. Hətta deyərdim gözləri də doldu. 
-