Səidənin yerinə Əsmanın başının çiynimdə olmasını istəyirdim. Dönüb Səidənin üzünə baxanda məsum baxışlarla üzümə baxdı.. bir anlıq Əsma gəldi gözümün önünə.. təsəvvür etdim ki, Əsma başını çiynimə qoyub məsumca baxır üzümə. Onun çənəsindən tutub yüngülcə öpüş qondurmuşdum dodağına.. 
- Cavad.. 
Özümə gəldiyimdə Səidəni qarşımda gördüm. Cəld geri çəkilib tərəddüd etdim. Yenidən ayağa qalxıb ona getməyimizi dedim.. Taksidə Səidənin baxışlarını üzərimdə hiss etsəmdə dönüb ona baxmırdım. Ağlımdan çıxmırdı Əsma.. onu Ramillə buraxmazdım gərək. Səidəni tez evə aparıb Əsmanın evdə olduğu görüb sakitləşmək istəyirdim. Çatmışdıq da.. Amma ....amma Əsma ilə Ramil yox idi... əsəbdən əsirdim.. səidə evə dəvət edən kimi başmla razılıq bildirib içəri keçmişdim. Araz bəylə Nqailə xanım toy planlarından danışır, Səidə həvəslə dinləyirdi.. mənsə bütün fikrim zikrim, baxışlarım sadəcə bir yerdə idi.. Əsmanın qapıdan içəri keçmə anı.. Saat get gedə gec olurdu, amma nə Əsmadan xəbər var idi nə Ramlildən. Tərs kimi heç kim də maraqlanmırdı. Azad bəylə Nailə xanım otaqdan çıxan kimi bir bəhanəylə Səidədən soruşdum.. 
- Əminoğluyla Əsma bizdən qabaq çıxmışdı hələ yoxdular. 
- Onlar gec gələcək. 
- Niyə? 
- Ramil Əsmaya çox düşkündür. Uşaqlıqdan.. indi də gələndə atamdan icazə aldı ki, Əsmanı gəzdirəcək. Aramda icazə verdi ki, başı açılsın qızın. Bir az hava alsın. 
- Tək qız uşağı bu vaxtı çöldə.. atan hansı məntiqə bunu edib. 
- Yək niyə olur. Ramil yanındadır. Dünya dağılsa Ramil Əsmaya zərər gəlməsini qoymaz.
Səidə danışdıqca udqunurdum. Qısqanclıq damarım tutmuşdu. ilk dəfə idi bu hissləri yaşayırdım. Ilk dəfə idi ki, qısqanırdım. Əsma ümumiyyəlrə məndə hər şeyin ilkini yaratmışdı.. 
- Demək Əsmanı o qədər doğma bacı bilir.. 
- Hə.. ailəlikcə çox istəyirlər onu. Məndən daha çox.. 
Sözümü təsdiqlədiyinə görə bir az rahatlaşmışdım ki, ən aızndan qardaş kimi yanaşır... 
- Amma öz aramızda qalsın məncə Ramil Əsmaya qarşı boş deyil.. 
O anda başımdan qaynar su töküldü..