Agir esiden bir adam xeste qohumunu yoluxmaga gedirmis.O,yolla gede-gede xesteye vereceyi suallari ve alacagi cavablari götür-qoy edir. Öz-özüne düsünür:"Men xestenin yanina gedib salamlasdiqdan sonra ondan özünü nece hiss etdiyini sorusacagam.yeqin ki, o,veziyyetinin yaxsi oldugunu söyleyecek. Men cavabinda"$ükür allaha" deyeceyem ve xeber alacagam ki,onu hansi hekim müalice edir.Sözsüz ki, o,hekimin adini çekecek.Onda men"Qedemi xos olsun,eli yüngül olsun!"deyeceyem.Sonra istahasindan söhbet salib ne yediyini sorusaram.O,xöreyin adini çeken kimi"Nus canin olsun"deyib söhbeti qurtararam,xudahafizlesib eve qayidaram".
Kar bele fikirlese-fikirlese gelib xestenin yanina çatir.Salam verdikden sonra sorusur:
-Ay qardas,olmasin azar,necesen?
Xeste agridan inildeyerek deyir:
-Ölürem,ay dost,deyesen,vaxtim çatib!
Kar üzüne sadliq ifadesi verib tez deyir:
-Biy,allaha sükür.Bes yanina hansi hekim gelib-gedir?
Xeste gözlemediyi bu sözlerden aciqlanib deyir:
-Kim gelecek?!Ezrail!
-Ayagi yüngül olsun,-deye kar çigirir,-bes ne yeyirsen?
Esebilesib özünden çixmis xeste cavab verir:
-Zehrimar!Ne yeyeceyem?!
Kar:"Nus canin olsun!"-deyib öz vezifesini bitmis hesab edir.Tez xudahafizlesib xestenin yanindan çixir.