z sadəcə artistik. “Ailə” adlı filmdə
rol getməyə məcbur edilən artistlər.
Bizi heç nə birləşdirmir. Bizim aramızda
heç bir mənəvi əlaqə yoxdur. Yəqin anam məni ona görə dünyaya gətirib
ki, nəsil davam etməli idi. Mən
dünyaya gəldim və Rüstəm kişi
“sonsuz” damğası yeməkdən qurtuldu.
Mən dünyaya gəldim, çünki anam
analıq duyğusunu yaşamaq istəyirdi. Dediyinə görə, qız olandan uşaq dəlisi
olubmuş. Valideynlər , mənə görə,
dünyanın ən xudbin insanlarıdır. Çünki
onlar dünyaya soruşmadan uşaq
gətirirlər. Və mən sevinirəm ki, mən
heç vaxt xudbin olmayacam! -Şahinlə işimiz var, ora gedəcəm.-bəhanə
gətirdim. Əmin idim ki, Şahin indi
hansısa sevgilisinin yanındadır və mən
heç yadına da düşmürəm. -Deməli,
Şahin bizdən önəmlidir.-anam bütün
vicdan sızıldadıcı səs tonlarından istifadə etməyə çalışırdı. Ama təəssüf
ki, mənim vicdanım o tərəflərdə
deyildi. -Yox, sadəcə söz vermişəm.-
deyib ayağa qalxdım. Dəhlizə doğru
addımladım. -Gedir, qoy getsin.-atam
sanki məni “cəhənnəmə” yola salırmış kimi dodağının altında
mızıldandı. -Dayan, bir dəqiqə -deyib,
anam mətbəxə keçdi. Mən
ayaqqabımı, gödəkcəmi geyinincə
əlində sellofan torba ilə mətbəxdən
çıxdı. -Al bunları, evdə yeyərsən. Allah bilir, evdə yeməyə heç nəyin yoxdur.
“Evdə hazır yeməyim yoxdur, ama
huzurum var!” cümləsi keçdi
beynimdən. Anam çox qayğıkeşdir. O, öz
övladlarını sevir. Bir ana kimi. O, məni
ona görə sevir ki, mən onun oğluyam. Ama məni bir insan olaraq sevmir.
Mənsə istərdim ki, hər şeydən əvvəl,
o, məni bir insan olaraq sevsin. -Çox sağ
ol, ana –deyib, üzündən öpdüm.-Ad
günün bir də mübarək.Çox sağ ol.
Axşam tez yat. Çox oyaq qalma.-qapıdan çıxarkən son anda qulaqburması
verməyi unutmadı. Anam belədir.
Istəyir hamı onun istədiyi kimi yaşasın.
Bacımın uğursuz və sevgisiz ailə həyatı
anamın qurbanı oldu. Ama mən heç
vaxt kiminsə qurbanı olmayacam! O gün atamgildən çıxıb evə gedərkən, daha
çox anlayırdım, nə üçün ayrı evə
çıxdığımı. Mən nifrət içində yaşamaq
istəmirdim.