dibine çöküb düşünmeye başladım. Bir az keçmişdi ki, qapıda sesler eşitdim 
- Esma, mene inanmalısan.. 
- Yox yox yox.. sen defelerle dedim. Bunu ede bilmerem... olmaz.. ede bilmerem. 
- Ne vaxta qeder heqiqete göz yumacaqsan.. 
- Onlar menim ailemdir.. bu... bu ola bilmez.. 
- Sene sübur ederem deyirem.. sadece izn ver. 
- Yox Ramil.. israr etme.. senin dediyin şey mümkün deyil.. onlar illerdir atama mene evlerini çalblar. 
- Esma bu qeder saf olma allah rzası üçün! Eseblerimi tarıma çekme! Ne ev ne baxmaq. Her şey senindir, başa düşürsen.. Senin... Sen uşaq idin bilmirsen amma 
- Sus! Bir daha diline getirme..yoxsa bir daha üzümü görmeyeceksen. 
- Yaxşı... yaxşı...onda... onda her şeyi at ve menimle gel.. 
- ..... 
- He Esma at ve menimle gel.. 
- Hara? 
- Buralardan gedek. Madem mene inanmırsan... sübut etmeyime izn vermirsen.. o zaman qurtul burdakı nöker heyatından 
- Ramil! 
- Nedir yoxsa şahzadı kimi baxırlar menim xeberim yoxdur.. 
- Sen.. sen ne danışdığını bilmirsen. 
- Esma sen dodaqdan oxuya bilirsen. Men onu danışdıra bilerem. Uzaqdan her şeyi oxuyub gerçeklik nedir bileceksen. 
- Yox.. bağla bu söhbeti.. Atam müflisleşdi, ona göre iflic oldu.. 
- Yox.. atan qardaşının ona xeyanetione göre iflic oldu.. vicdan ezabından qurtulmaq üçünse sizi çağırıb yanlarında saxladılar... 
- Sen.. sen nece bunları deye bilirsen. 
- Uşaq deyilik artıq. Men her şeyi öyrenmişem. Atam da artıq bilir. Sadece neslimiz tanınır deye bu işi üst basdır edir ki, qardaş arasındakı xeyanetle adımız anılmasın. Amma o özü seni aparmağımı isteyir. Meni buna göre yollayıb bura. 
Eşitdiklerimden bedenim ürpermişdi.. üstegel Esmanın hönkürtüsü lap meni keyleşdirdi. Olduğum yerde donub qalmışdım. Nece yeni her şey Esmanın idi. Nece yeni atasınındır. Nece yeni onu aparacaqlar...Esmamı menden uzaqlaşdıracaqlar.. 
- Esma.. 
- Ramil ne olar sus.. artıq döze bilmirem. Başa düşrsen bezmişem 
- Bilirem. Ona göre deyirem.. atanın qatilleri ile birlikde yaşamaqdansa her

<< 1 2 [3] 4 5 ... 7 >>