9 cu bölüm 

Nişanı qaytarmaq söhbətindən 1 həftə keçmişdi, amma ara hələ də sakitləşmirdi. Səidə, ailəsi, mənim ailəm...hər kəs özüncə bəhanələr uydurur, bəraət qazandırırdılar mənim bu addımıma. Amma biri gəlib mənim özümdən soruşmadı ki, sənin dərdin nədir. Niyə qaytarmaq istəyirsən nişanı. Mən də susdum. Aləm dəymişdi bir birinə. Atam məni evdən belə qovurdu.. getdim də.. Sahib gildə qaldım xeyli. Sonra anam gəlib ağlımı başıma yığmağımı nişanı qaytarmayacağımı deməyim üçün yalvarırdı. Səidənin zəngləri, mesajları.. bütün bu yaşananlar içərisində səssizcə qalan bir mən bir də Əsma idi. Görəsən bilirdi ki, bütün bunlar ona görədir. Onunla buralardan çıxıb getmək istəyirdim. Amma evdən çıxmırdı ki, tək tutub niyyətimi deyim. Bilet alıb olduqca uzaqlara gedərdik.. heç kimin ağlına gəlməyəcəyi yerlərə. Yaşayardıq özümüz üçün.. Amma nafilə. Nə Əsmadan xəbər var idi, nə də mən hələ də nişanı qaytarmışdım. O günü Səidə çox ağladı. And aman elədi ki, bir daha işimə qarışmayacaq, səidənin valideynləri bəraət qazandırdılar ki, guya mən Əsmanı artıq sədiənin bacısı kimi gördüyümdən onu qorumaq istəmişəm ona görə Ramili vurmuşam, bizimkilərə görə isə mən sadəcə qudurmuşam.. 
- Indiyə qədər yediyin önündə yemədiyin arxanda olub. Küçük... 
- Ata xahiş edirəm. 
- Sən qudurmusan sadəcə.. bir işə yaramırsan adımı rüsvay elədin. Camaatın saf tərtəmiz qızının adını ləkəldin. Bilirsən nə qoşurlar o qızın arxasınca. Yaxşı qız olsaydı ƏHməd kişinin oğlu nişanı qaytarmazdı.. 
- Ata.. 
- Sus dedim. 
- Məni dinlə.. 
- Nəyini dinləyəcəm..! qudurğanlığının həddini göstərəcəksən.. 
- Ata! 
- Səsini qaldırma.. indiyə qədər bir dediyini iki eləməmişəm. Indi zəhmət çək sən elə.. götür telefonu və nişanı qaytarmayacağını de.. 
- Amma... 
- Haqqımı halal etmərəm. 
- Niyə məni eşitmək istəmirsiniz. Mən başqa birini sevirəm. 
- Sən nə bilirsən sevgi nədir? Sənin üçün sevgi sadəcə yaxşçı cib xərcliyi yaxşı iş altında avtomobilin. 
- Elə deyil.. 
- Özünü mənə tanıatma. Sənin