* Bəli, mən təkəm. Etiraf edirəm ki,
sevgi münasibətlərində heç vaxt
uğurlu olmadım. Etiraf edirəm ki, qorxaq
və cəsarətsizəm. Ama əsas bir şey
var: mən istəmirəm! İçimdə “Sevgimi
tapmaq” adlı bir istək yoxdur. Mən asan yolu tapmışdım. Mən fahişəni kəşf
etmişdim. Asan yol! Pulu verirsən və
fiziki tələbatını ödəyirsən. Bu qədər
sadə! Mən mələyimi tapmaq
istəyirdim, ama mələkdən əvvəl
fahişəni tapdım. Fahişə ilə yatdıqca mən də fahişələşdim. Təmiz heç
nəyim qalmadı. Murdallaşdım. Özümə
nifrət edirdim. Ama yenə də bunu
edirdim. Fahişə ilə yatırdım və
fahişələşirdim. Mən təmiz deyildim.
Artıq “mələyi” tapmağa ehtiyacım yoxdur. Çünki əgər bir “mələk” vardısa
da, o da artıq indiyə qədər yəqin ki
“fahişələşmişdi”. Toydan saat 9-da
çıxdım. Qrup yoldaşımı təbrik edib, pul
yazdırıb, çıxıb gəldim. Izdiham məni
boğur. Və mən həmişə qaçıram izdihamdan. Hava qaralmışdı. Evə
getmək istəmirdim. Şahinə zəng
vurdum. -Alo, Şahin haradasan? -
Mağazada. -Şəhərə gələ bilərsən? -
Hə, yaxşı. Şahini ona görə çox
istəyirəm ki, ən çətin və ən çox kimləsə dərdləşməyə ehtiyacım
olanda o, yanımda olur. Mən də
çalışdıqca onun köməyinə çatıram. Saat
11. Və biz küçə boyunca addımlayırıq. -
Lyusan necədir?-soruşdum.Lyusa
kimdir?-təəccüblə soruşdu. -Necə yəni kimdir? Sevgilin! -Həəə.-Şahin sanki
uzaq keçmişi xatırlayırmış kimi gözlərini
uzağa zillədi.-Heç nə. nə olacaq ki?
Ayrıldıq onunla. Çoxdan. -Çoxdan
deyəndə ki...Mən bilən 3 həftə
bundan əvvəl. -Hə, deyəsən elədir. Ondan sonra biri ilə tanış olmuşam. Adı
Fidandır. -Bu dəfə deyəsən, öz
millətimizdəndir. -Hə. Qurban olum
özümüzünkünə. Arada sükut yarandı.
Şahin bir anlıq ayaq saxladı. Mən də
qeyri-ixtiyari ayaq saxladım. Sonra yoluna davam etdi. Mən də davam
etdim. -Nə oldu? Nə yadına düşdü? -
Bilirsən, nə var?-onu ilk dəfə idi ki,
belə düşüncəli görürdüm.-Dünən bir
kinoya baxdım. O kino mənə elə pis
təsir etdi ki... -Nədən bəhs edirdi ? -Bir kişinin həyatından...Bilirsən, ən çox
mənə hansı səhnə