Soruşuram senden, ey göz yaşlarım,

"-Kime göre damladın? Damla-damla axıb süzüldün yanaqlarımdan? Neye göre? Ele süzüldün ki, incitmeden dodaqlarıma doğru Yavaşça enerken yanağımdan aşağı..Kim üçün? Ne üçün axdığını bilirsenmi? - deye soruşardım senden..

''Xeyir'' deye sessiz semirsiz yene de süzülerdin..
Çox esebleşerdim bu cavaba göre sene.Daha sonra bir cavab daha vererdin mene?

"Üreyin yanır, men ise yanan ateşe su sepmek namine süzülürem?"
Buz tutmuş elimle silirdim süzülüb düşdüyün her yeri
Ummadığım anlarda dolardın gözlerime,sonra kirpiklerime sığınardın..
Göz qapağlarımı yumduğumda ise yene de süzülerdin yanan üreyimi sakitleşdirmek isteyiyle..
Yana-yana büzerdim dodaqlarımı, duzlu su deydikde
Sene, Besdir! deye bilmirdim..Çünki, sen de bacarmırdın onsuzluqla...
"Kaş ki"-lerle başlayan cümleler bezdirerdi sabah azanına qeder meni...
Sen dayanmadan süzüler, dilim durmadan "Kaş ki"- ler söylerdi...
Sancılan üreyimi düşünmeden yene de süzülerdin..

Ele istiydin ki,deydiyin her yeri yandırardı vücudumda...
Yavaşca dodaqlarımın arasından sızardın içime doğru.
Bedenimi kor bir alov kimi yandırardın.?
İttiham ederdim seni...Yene de vecine bele almazdın.
Göz önümde canlanan xatirelerle birge axıb gederdin sessizce.
Hara axdığını bilirsenmi heç o zaman?Onlu xatirelerimin üzerine...
Geceler yastığımı sineme sıxıb ağlayardım, yastığımın küncüyle silerdim seni bilirsenmi?

Seher olduqda yastığımı bele islatdığını bilirsenmi?

Otaqda sanki menim yatağımın üzerine yağış yağardı.Cünki bir tek menim yatağım islağıydı, her teref qup-quru.
Yol gederdim yene de dayanmazdın. Sanki meni el-aleme, düşmenlerime, hetta ONA bele rezil etmek üçün süzülerdin. Getdiyim yollara da sanki yatağım kimi yağışlar yağdığı zenn edilerdi.
Ele düşerdinizki yanaqlarımdan bir-birinize deymeden, sanki heç tanımırsınız bir-birinizi..
Bir de utanmadan yanağımı sığallıyardınız.
Heç xoşbextlikden axmadınız...Her zaman acı dolu günlerden xeber

[1] 2 >>