Süleymanın qardaşı da nişanlı idi.Yeri gelmişken süleymanla qardaşı Ferhad ekiz idiler..Ferhadla Zeyneb artıq 9 ay idiler ki nişanlı idiler.Bir birlerine yaraşan,xoşbext ve mehriban cütlük idiler.Hem de çox semimi idiler bir birleri ile.Çiçek ise Süleymanla munasibetinde xeyli cekingen idi.Nede olsa yeni- yeni birbirlerini tanıyırdılar.Çiçek Ferhadla da,Zeyneble de çox mehriban idi.Yeni tanımasına reğmen her ikisini çox isteyirdi.
Bir gun Zeynebin ailesi Suleymangili de,Cicekgili de qonaq çağırdılar.Yemek süfresinden sonra gencler bir otağa çekildiler..2 qardaş,2 gelin xeyli şirin sohbet etdiler.Zeyneble Ferhad nece tanış olduqlarını,nişanlandıqlarını danışdılar.Çiçek de maraqla onları dinleyirdi.Arada Ferhadgil otaqdan çıxdılar,cicekgili tek qoydular.Her ikisi utanirdi.Birbirlerine hele tam öyreşmemişdiler.Süleyman Çiçeye nisbeten serbest idi.Çiçeyi yanağından öpmek istedi,O ise geri çekildi.Özleri de anlamadan gülmeye başladılar.
4u de çox yaxşı yola gedirdiler,hem de yaşıd idiler.17 yaşli gencler idi..Çiçek onlardan ayca een balacasıydı.Cemi 3 ay aralarında ferq var idi.Hec elti,gelin,qayın munasibetleri yoxuydu.Bir birlerine bacı qardaş deye xitab edirdiler.
Geleceyin çox mehriban ailesi olacaqdılar.Çiçek bele bir aileye gelin geleceyine çox sevinirdi...Çiçek özü cox yaxşı qız idi.Saf,temiz,gülerüz,mehriban,düşünceli...Süleymanın atası ve anası onu çox isteyirdiler.Onların qızı olmadığı üçün Zeynebe de, Çiçeye de çox bağlı idiler,her ikisine "qızım" deyirdiler.
Çiçek tezlikce Süleymanın ailısinin hörmetini qazanmışdı.Adı dillerinden düşmürdü..Çiçek bütün bunlara layiq qızıydı......