Süleymanın qardaşı da nişanlı idi.Yeri gəlmişkən süleymanla qardaşı Fərhad əkiz idilər..Fərhadla Zeynəb artıq 9 ay idilər ki nişanlı idilər.Bir birlərinə yaraşan,xoşbəxt və mehriban cütlük idilər.Həm də çox səmimi idilər bir birləri ilə.Çiçək isə Süleymanla munasibətində xeyli cəkingən idi.Nədə olsa yeni- yeni birbirlərini tanıyırdılar.Çiçək Fərhadla da,Zeynəblə də çox mehriban idi.Yeni tanımasına rəğmən hər ikisini çox istəyirdi.
Bir gun Zeynəbin ailəsi Suleymangili də,Cicekgili də qonaq çağırdılar.Yemək süfrəsindən sonra gənclər bir otağa çəkildilər..2 qardaş,2 gəlin xeyli şirin sohbət etdilər.Zeynəblə Fərhad necə tanış olduqlarını,nişanlandıqlarını danışdılar.Çiçək də maraqla onları dinləyirdi.Arada Fərhadgil otaqdan çıxdılar,cicekgili tək qoydular.Hər ikisi utanirdi.Birbirlərinə hələ tam öyrəşməmişdilər.Süleyman Çiçəyə nisbətən sərbəst idi.Çiçəyi yanağından öpmək istədi,O isə geri çəkildi.Özləri də anlamadan gülməyə başladılar.
4u de çox yaxşı yola gedirdilər,həm də yaşıd idilər.17 yaşli gənclər idi..Çiçək onlardan ayca eən balacasıydı.Cəmi 3 ay aralarında fərq var idi.Hec elti,gəlin,qayın munasibətləri yoxuydu.Bir birlerinə bacı qardaş deyə xitab edirdilər.
Gələcəyin çox mehriban ailəsi olacaqdılar.Çiçək belə bir ailəyə gəlin gələcəyinə çox sevinirdi...Çiçək özü cox yaxşı qız idi.Saf,təmiz,gülərüz,mehriban,düşüncəli...Süleymanın atası ve anası onu çox istəyirdilər.Onların qızı olmadığı üçün Zeynəbə də, Çiçəyə də çox bağlı idilər,hər ikisinə "qızım" deyirdilər.
Çiçək tezlikcə Süleymanın ailısinin hörmətini qazanmışdı.Adı dillərindən düşmürdü..Çiçək bütün bunlara layiq qızıydı......