-- Ad günün mübarek canım.Yaxsıki varsan heyatımdasan..Seni çooox sevirem..
Beli Çiçeyin ad günü idi.Gece ilk tebrik edeni de Süleyman olmuşdu..
Seher açıldı..Çiçekgilin evlerinde ad gunu hazırlığı gedirdi.Axşama Suleyman ailesi ile gelecekdi..O gun bütün qohumları,refiqeleri Çiçeyi tebrik etdi.O cumleden Suleymanın anası,atası,xalaları,nenesi,ferhad zeyneb ve bir çoxları..Suleymangillerin tebriki Çiçeye daha çox xoş gelirdi..
Artıq onların gelmesine az qalmışdı.Çiçeyin el ayağı bir birine dolaşırdı.
Süleyman: canım neynirsen?
Çiçek: nişanlıma süfre açıram.
Sülüyman: he? eceb edirsen,aç))
Çiçek: evden çıxanda denen de mene.
Çiçek hemişe bele deyirdi "bax evden çıxanda xeber ele ha"..çatacaqları vaxtı hesablayır,aynanın qabağına keçir özünü düzeldirdi..Qapının zengi çalındı..Ve nehayet geldiler..Yemekler yeyildi,tort kesildi,çay süfresinden sonra gencler yene başqa otağa yığıldi.Süleyman balaca bir qutu çıxartdı.Veziyeti başa düşen Ferhad Çiçeyin qardaşını da götürüb otaqdan çıxdı.Süleyman qutunu açdı,içinde üzük vardı.O 1ci defe idi ki,bir qıza üzük verirdi.Odurki biraz heyecanlıydı.Çiçek birden şirinlik ederek Süleymanı qabaqladı.Elini ona uzadaraq:
---Özün tax)))
Süleyman gülümsedi ve üzüyü Çiçeyin nişan barmağına taxdı.Onu öperek "seni sevirem"dedi.Çiçek yanaqları qızarmış veziyetde anasıgilin yanına qayıtdı.O her defe Süleyman onu öpende utanırdı,ele bilirdi hamı bilecek onun öpüldüyünü..
Axşam hamı getdikden sonra evde xoş bir etir qalmışdı...Süleymanın etri..her defe onlar gelib gedenden sonra bu etir en az 1 gün evden çekilmirdi..Hetta onlar qucaqlaşanda onun etri Çiçeye çökürdü..Çiçek de en çox bunu sevirdi..onun etrini...Ondan sonra paltarını yumaq istemirdi..her darıxanda götürüb iylesin deye.