Çiçəyin tökülən ləçəkləri - 7
May ayının ortaları idi..Baş verən hadisələrdən xeyli keçmişdi.Fərhad sağalmağa başlayırdı.Deyəsən Zeynəbi unudurdu..Çiçəklə Süleyman artıq 7 ay idi ki nişanli idilər.Münasibətləri bir qədər yerinə oturmuşdu.Həm onlar,həm ailələri bir-birlərinə bağlanmışdilar.Böyük bir ailəyə çevrilmişdilər.Süleymanın xalaları,nənəsi,babası Çiçəyi sevir və hormət edirdilər.Onun qəlbinin safliğina,gözəlliyinə,diqqətinə,yaşinin az olmağina rəğmən yetkin biri olmagina heyran idilər. Çiçək Süleymanın anasına və atasına elə "ana" "ata" deyə muraciət edirdi.Hər gəlin bunu etməzdi.Hər qayınana və qayınata da buna layiq olmazdı.
Hava gözəl idi.Yazın ən gözəl cağları idi.Hər iki ailə Şamaxıya getməyi planlaşdırdı.Süleymangil rayonda idilər,onlar rayondan,Çiçə kgil də Bakıdan yola düşdülər.Şamaxıda görüşdülər.Şamaxıya yaz aylarında doyum olmaz.Təbiəti,havası,meşələri nəyə desən dəyər.Evlərin bağçalarında yencə açmış yasəmənlər gözə çarpırdı.
Süleymanın nənəsi də Çiçək üçün dağdan topladığı yaz çiçəklərindən və yasəməndən bir dəstə hazırlamışdı.Yola çıxanda Süleymana vermişdi nişanlısına çatdırmağı üçün. Süleyman nənəsinin göndərdiyi bu gözəl gülləri Çiçəyə verdi.O gülləri çox sevirdi,adı kimi Çiçəklerin vurğunuydu. Çox sevindi və minnətdarligini bildirdi.
Meşənin qoynunda gözel bir istirahət guşəsində yediler,icdiler.Meşəni gəzib xoş havasını ciyərlərinə çəkdilər.Sonra Şamaxıdakı Imamzadə məscidini ziyarət etdilər.
Xədicə xanım: Biz əhd etmişdik ki Çiçəyi bizə versələr burani öz məvacibimiz hesabina təmir etdirəcəyik. Şükür Allaha istəyimiz oldu. Əhdimizi də yerinə yetirdik.
Imamzadədə namaz qıldıqdan sonra onlar Bakiya yola düşdülər..
Evlerinə qayıdanda Çiçək gül dəstəsini güldana qoydu.Gedib gəlib gülləri iyləyirdi.O gün Çiçəkdə xoş bir təəssürat yaratdi.
Bir gün Fərhadın Çiçəkden bir xahişi oldu.
--- Fərhad: Bacı,bir nəfər var.Sınaq imtahanlarından az bal toplayır, ailəsi də bundan çox narazıdı.Məndən kömək istəyib.Mən də bilmədim neyləyim,ağlıma