Çiçəyin tökülən ləçəkləri - 9


Süleyman və ailəsi həm müalicə üçün, həm də bir qədər istirahət üçün Türkiyəyə getmişdilər. Getdikləri gündən bəri 6 gün idi ki Çiçək Süleymandan bir xəbər ala bilməmi$di. Artıq narahat olmağa başlayırdı. Nəhayət Xədicə xanımdan xəbər gəldi. Süleyman yarış maşınıi sürərkən qəza keçirtmişdi. Qolu sınmışdıi. Bunu biləndə Çiçək haldan hala düşdü. Bir tərəfdən də acıqlı idi ki, mənə niyə xəbər eləməyib. Həmin gün Süleymanla danışdı. Onu danladı.
--- Çiçək: Niyə bundan mənim xəbərim yoxdu?.Sən heç məni fikirləşmirsənmi ki narahatam. Qolun indi necədi?
--- Süleyman: Narahat olma hər şey yaxşıdı..
Çiçək Süleymandakı soyuqluğu hiss edirdi. Sanki kiminsə məcburiyyəti ilə danışırdi. O deyirlər e "xala xətrin qalmasın" - bax bununku ondan idi. Turkiyədə olduğu müddətdə bu belə də davam elədi. Çiçək bir gün dayana bilməyib, bütün ürəyindən keçənləri ona yazdı. Niyə bu qədər soyuq davrandığını və onu həqiqətən sevib sevmədiyini soruşdu. Çox gözlədi cavab gəlmədi. Həmin günün axşamı Süleymangil Bakıya qayıtmışdılar.
--- Çiçək: Sənə mesaj göndermişdim oxumuyubsan?
--- Süleyman: Yox,telefonun batereyası zəif idi söndü. Oteldən ayrılırdıq deyə yükləmədim.Oxumamışam.
Çiçək inanmadı. Çünki onu yaxşı tanıyırdı. O telefonsuz bir dəqiqə belə dayanmazdı. Oxumuşdu... amma üstünü vurmadı.
Çiçək "bunda da bir xeyir var" deyib, daha o söhbəti açmadı. Səbr elədi. 1 həftə beləcə davam elədi. Gördü, yox, nişanlısı əldən gedir. Düşündü ki gizlin görüşsünlər və bunu Süleymana dedi. O isə "vaxtım yoxdu" deyib keçişdirdi. Halbuki əvvəllər Süleyman görüşmək üçün təkid edərdi.
Telefon xətlərinde problem var idi. Əlaqə saxlamaq olmurdu. Çiçək də mesajları təkrarən gondərirdi. Birdən Süleyman "bəsdir də,eyni şeyi nə qədər göndərirsən, əsəbləşdirdin" yazdi..Çiçəyin gözləri doldu, artiq nişanlısını tanıya bilmirdi. Sebr kasası daşdı və əvvəl yazdığı mesajın daha sərt formasını yazdı. Daşdan səs çıxdısa Süleymandan da çıxdıi. Sevən insan inkar edərdi,"niyə belə