Çiçeyin tökülen leçekleri - 9


Süleyman ve ailesi hem müalice üçün, hem de bir qeder istirahet üçün Türkiyeye getmişdiler. Getdikleri günden beri 6 gün idi ki Çiçek Süleymandan bir xeber ala bilmemi$di. Artıq narahat olmağa başlayırdı. Nehayet Xedice xanımdan xeber geldi. Süleyman yarış maşınıi sürerken qeza keçirtmişdi. Qolu sınmışdıi. Bunu bilende Çiçek haldan hala düşdü. Bir terefden de acıqlı idi ki, mene niye xeber elemeyib. Hemin gün Süleymanla danışdı. Onu danladı.
--- Çiçek: Niye bundan menim xeberim yoxdu?.Sen heç meni fikirleşmirsenmi ki narahatam. Qolun indi necedi?
--- Süleyman: Narahat olma her şey yaxşıdı..
Çiçek Süleymandakı soyuqluğu hiss edirdi. Sanki kiminse mecburiyyeti ile danışırdi. O deyirler e "xala xetrin qalmasın" - bax bununku ondan idi. Turkiyede olduğu müddetde bu bele de davam eledi. Çiçek bir gün dayana bilmeyib, bütün üreyinden keçenleri ona yazdı. Niye bu qeder soyuq davrandığını ve onu heqiqeten sevib sevmediyini soruşdu. Çox gözledi cavab gelmedi. Hemin günün axşamı Süleymangil Bakıya qayıtmışdılar.
--- Çiçek: Sene mesaj göndermişdim oxumuyubsan?
--- Süleyman: Yox,telefonun batereyası zeif idi söndü. Otelden ayrılırdıq deye yüklemedim.Oxumamışam.
Çiçek inanmadı. Çünki onu yaxşı tanıyırdı. O telefonsuz bir deqiqe bele dayanmazdı. Oxumuşdu... amma üstünü vurmadı.
Çiçek "bunda da bir xeyir var" deyib, daha o söhbeti açmadı. Sebr eledi. 1 hefte belece davam eledi. Gördü, yox, nişanlısı elden gedir. Düşündü ki gizlin görüşsünler ve bunu Süleymana dedi. O ise "vaxtım yoxdu" deyib keçişdirdi. Halbuki evveller Süleyman görüşmek üçün tekid ederdi.
Telefon xetlerinde problem var idi. Elaqe saxlamaq olmurdu. Çiçek de mesajları tekraren gonderirdi. Birden Süleyman "besdir de,eyni şeyi ne qeder gönderirsen, esebleşdirdin" yazdi..Çiçeyin gözleri doldu, artiq nişanlısını tanıya bilmirdi. Sebr kasası daşdı ve evvel yazdığı mesajın daha sert formasını yazdı. Daşdan ses çıxdısa Süleymandan da çıxdıi. Seven insan inkar ederdi,"niye bele

[1] 2 >>