Çiçeyin tökülen leçekleri -10
Çiçeyin ailesi de bu soyuqluğun ferqinde idi. Neinki Süleyman, hetta atası, anası da Çiçeyin valideynleri ile soyuq davranırdı. Çiçek ise bu barede heç vaxt ailesine danışmazdı. Anası çiçeyin otağına daxil oldu. Qızını yanında otuzdurub söhbete başladı.
--- Firuze xala: Qızım, münasibetiniz necedi, her şey yolundadı? Bax atan da narahatdı. Süleymangil deyişib. Daha evvelki kimi deyiller. Itirib axtarmırlar.
Çiçeyin sebri de bir yere qeder idi. Artıq gizletmeyin menasi yox idi. O ağlamağa başladı.
--- Çiçek: Ana, heç ne yolunda deyil. Süleyman çox deyiwib. Ailesi desen onlara da nese olub. 1 hefteden çoxdur ki dalaşmışıq. Aydın görünür Süleyman artıq meni istemir. Ondan axırıncı defe “seni sevirem” kelmesini may ayında eşitmişem. Döze bilmirem artıq..
Veziyyet belli oldu. Atası ve anası gece boyu danışdilar, meslehetleşdiler. Seher açıldı..Çiçek yene defter kitab arxasında idi. Amma ağlı, fikri özünde deyildi. Eve zeng geldi, Firuze xala telefonu götürüb otağa çekildi..Xeyli daniışıq getdi..Çiçek bu işin hara getdiyini çox ela bilirdi. Yolun sonu görünürdü..Çiçeyin qardaşı yüyürüb bacısının yanına geldi.
--- Bacı, deyesen nişanı qaytardı atagil.
Çiçek qeyri ixtiyari gülmeye başladı. Elindeki qayçı ile stolun üstündeki oyuncağı kesmeye başladı. Qardaşı çox qorxdu..tez anasının yanına qaçıb:
--- Ana, bacı qeribe şeyler edir, öz-özüne gülür.
Anası tez qızının yanına geldi.
--- Çiçek: Ne oldu?
--- Firuze xala: Qizim nolasıdıki?
--- Çiçek: Sene dedim noldu?- deye bağırdı..
Firuze xala özünü itirdi, bilmirdi bunu qızına nece desin. Yari zarafat sözünü deyerek veziyetden çıxmağa çalışdı:
---Eşşi,nolasıdıki, dallarına bir tepik, getdiler....
Çiçek gözlenmeyen hereket eledi. Çığıraraq elindeki oyuncaq qelemi qayçıyla cırıq-cırıq etdi..Telefonunu divara çırpıb qırdı. Stolun üstünde ne qeder kitab var idise hamısını dağıtdi. Firuze xala gözlerine inanmırdı. Axı qızını ilk defe idi bele bir veziyetde görürdü. Çiçek hemişe

[1] 2 >>