Çiçəyin tökülən ləçəkləri -10
Çiçəyin ailəsi də bu soyuqluğun fərqində idi. Nəinki Süleyman, hətta atası, anası da Çiçəyin valideynləri ilə soyuq davranırdı. Çiçək isə bu barədə heç vaxt ailəsinə danışmazdı. Anası çiçəyin otağına daxil oldu. Qızını yanında otuzdurub söhbətə başladı.
--- Firuzə xala: Qızım, münasibətiniz necədi, hər şey yolundadı? Bax atan da narahatdı. Süleymangil dəyişib. Daha əvvəlki kimi deyillər. Itirib axtarmırlar.
Çiçəyin səbri də bir yerə qədər idi. Artıq gizlətməyin mənasi yox idi. O ağlamağa başladı.
--- Çiçək: Ana, heç nə yolunda deyil. Süleyman çox deyiwib. Ailəsi desən onlara da nəsə olub. 1 həftədən çoxdur ki dalaşmışıq. Aydın görünür Süleyman artıq məni istəmir. Ondan axırıncı dəfə “səni sevirəm” kəlməsini may ayında eşitmişəm. Dözə bilmirəm artıq..
Vəziyyət bəlli oldu. Atası və anası gecə boyu danışdilar, məsləhətləşdilər. Səhər açıldı..Çiçək yenə dəftər kitab arxasında idi. Amma ağlı, fikri özündə deyildi. Evə zəng gəldi, Firuzə xala telefonu götürüb otağa çəkildi..Xeyli daniışıq getdi..Çiçək bu işin hara getdiyini çox əla bilirdi. Yolun sonu görünürdü..Çiçəyin qardaşı yüyürüb bacısının yanına gəldi.
--- Bacı, deyəsən nişanı qaytardı atagil.
Çiçək qeyri ixtiyari gülməyə başladı. Əlindəki qayçı ilə stolun üstündəki oyuncağı kəsməyə başladı. Qardaşı çox qorxdu..tez anasının yanına qaçıb:
--- Ana, bacı qəribə şeylər edir, öz-özüne gülür.
Anası tez qızının yanına gəldi.
--- Çiçək: Nə oldu?
--- Firuzə xala: Qizim nolasıdıki?
--- Çiçək: Sənə dedim noldu?- deye bağırdı..
Firuzə xala özünü itirdi, bilmirdi bunu qızına necə desin. Yari zarafat sözünü deyərək vəziyətdən çıxmağa çalışdı:
---Əşşi,nolasıdıki, dallarına bir təpik, getdilər....
Çiçək gözlənməyən hərəkət elədi. Çığıraraq əlindəki oyuncaq qələmi qayçıyla cırıq-cırıq etdi..Telefonunu divara çırpıb qırdı. Stolun üstünde nə qədər kitab var idisə hamısını dağıtdi. Firuzə xala gözlərinə inanmırdı. Axı qızını ilk dəfə idi belə bir vəziyətdə görürdü. Çiçək həmişə