soyuqqanlığı ile seçilen qız idi. Amma bu defe hal başqa idi. O idaresini itirmişdi. Anası Çiçeyi berk –berk qucaqladı, ellerini tutub sıxdı. Qardaşı ise qorxudan künce sıxılmışdı. Firuze xala ondan tez sakitleşdirici getirmesini istedi. Güc bela ile qıza vere bildi. Ona bele bir vaxtda sakitleşdirici tesir ede bilerdi mi? Yox..Durmadan ağlayırdı. Ağzını açıb tek kelime etmirdi. Anası çox qorxurdu. Çiçeyin veziyyeti heqiqeten yaxşı deyildi..Barmağından bir an bele olsa çıxartmadığı nişan üzüyünü çıxardıb otağın kğüncüne tulladı. Heyat nece de qeribedir..1 il bundan qabaq hemin gün – 16 oktyabr barmağına taxdığı üzüyü ele hemin gün çıxartmalı oldu..Oturduğu yerde deli adamlar kimi bir ireli, bir geri terpenirdi. Axşama yaxın sakitleşmişdi. Daha ağlamırdı, amma sebebsiz yere gülürdü. Ata eve geldi, otağa girdi, Çiçek atasının boynuna sarılıb ağlamağa başladı. Ata – bala qucaqlaşıb xeyli ağladılar. Firuze xala Çiçeye ürek dermanı verdi. Onun heyatında ilk defe idiki, ürek dermanına ehtiyacı olurdu. Atası qızına teselli vermeye çalışırdı:
--- Qızım, ağlama, besdir. O senin kesilib atılan bir dırnağına bele deymez. Senin saçının her teli bir oğlandı..
Süleymanın atası ile oturub danışmışdılar. “Men Süleymanla bacara bilmedim. Menim oğlum senin qızına layiq deyil" deyibmiş..
Adetdi nişan qayıdanda qıza alınan her bir şey oğlan evine geri qaytarılar. Anası bir yandan yığışdırmağa başladı. Çiçek şkafı açdı.. Bütün alınan paltarları, qızılları çıxardıb otağın ortasına atdı. Onların heç biri gözüne görünmürdü...Çiçek bele bir haqsızlığı ona nece etdiklerini düşünürdü.. Axı bütün bunlara layiq deyildi. Ailesi yerine qoyduğu şexslerin nece bele bir hereket etdiklerini anlaya bilmirdi. Onun hörmetinin, sevgisinin qarşılığı bu mu olmaliydi?. Gece anası Çiçeyi tek qoymadı onunla yatdı..Yuxuya getmesi üçün saçını sığallayırdıi.Çiçek ise gözünü bir an bele qırpmır, bir nöqteye baxırdı..
Yaşadıqlarını qavramağa çalışırdı.......

<< 1 [2]