Çiçəyin tökülən ləçəkləri - 11

Qəsvətli bir gecənin sabahı..Dan yeri yenicə sökülür..Səhər saatlarinda Çiçək məşğələyə getməli idi. Anası:
--- Bəlkə getməyəsən?..
Səs gəlmədi..Daha təkrar etmədi sözünü..
Saat 09:00da orda olmali idi. Amma o evdən 1-2 saat tez çıxdı..Anası yenə:
--- Qızım, helə tezdi axı..
O, cavab vermədən qapıdan çıxdı..Yalnız qalmağa ehtiyacı var idi..Erkəndən gedib binanın qabağındaki skamyada oturdu..Ağlamağa başladi yenə..Artıq vaxt idi. Gözünün yaşını silib yuxarı müəllimgilə çıxdı. Həmişə şən səsi və gülüşü ilə otağı aydınladan Çiçək səssiz-səmirsiz keçib yerində oturdu. Heç kes buna alışqan deyildi. 0nun bu hərəkətini yadırğadılar..Müəlliməsi:
--- Nə olub gülüm, kim dəyib sənin xətrinə? Niyə belə kəfsizsən?..
O, sönük səslə:
--- Yoo..heç kim - dedi..
Dərs boyunca onun gözleri dəfələrlə dolub boşaldi..Özünü güclə saxladı..Ağlamadı..Çiçək kiminsə onu ağlarkən görməsini heç sevməzdi..Ümumiyətlə ağladığı hallar isə çox nadir olurdu..Hətta hərdən anası:
--- Sənin ürəyin daşdandir mi, səni heç ağlayan görmədim.necə də soyuqqanlısan - deyərdi..
Dərs bitdi..Evinə qayıtdı..Yenə eyni vəziyyətdə idi. Durmadan ağlayırdı. Anası acıqlanırdı- "Sənə demədimmi bəsdir, daha ağlama"..
Ağlama deməkle gözdən süzülən yaş dinərmi?..Içindəki alov sönərmi?..Çiçəyin dünyası başına yıxılmışdı. Süleymandan çox onun ailəsinin etdiklərinə yanırdı..Nişanın qayıtması ilə əlaqədər heç əng də etməmişdilər..Adi hal kimi qəbul etmişdilər..Süleymandan nə bir zəng, nə bir mesaj..Ən azından bir "bağışla" kəliməsini eşitmək istəyirdi.."Bağışla, Çiçək, bacarmadım sevə bilmədim səni, bağışla" desəydi barı..Çiçək telefonunu elinə aldi.."Gözün aydın, canın məndən qurtardı"- yazdı... Amma göndərə bilmedi. Ailəsini düşündü. Onlari alçaltmaq istəmədi..
Sonralar peşman oldu. "Ka$ göndərərdim o mesaji, qarşisina çıxaydım, nifrətimi püskürəydim..içimdəki kin mənimlə bərabər onu da yandıraydı." - dedi..Amma nafilə..
Çiçəyin beynində durmadan artan suallar