deyirdin..Çıxacaqsan komadan, ayağa qalxacaqsan..Yenə bivec Süleyman olacaqsan..dünya vecinə olmayacaq. Geridə buraxdıqların ağlına belə gəlməyəcək..
Çiçəyin göz yaşları boğazında düyünlənirdi..Sevdiyinin əlini tutub:
--- Qayıdacaqsan..pisə heç nə olmaz....
Gözünün yaşını sildi..qaşlarını çatdı..Yenə onun çöhrəsində o nifrət dolu baxışlar vardi..otaqdan çıxdıi..Süleymanın ailəsinin gözü Çiçəyə zillənmişdi..
--- Xədicə xanım: Allah səndən razı olsun, qzım.
--- Çiçək: Niyə?
--- Xədicə xanım: Sağol ki, halallaşmağa gəldin..
Çiçək kinayəli gülüşlə:
----Hahahahha..Sizə kim dediki mən haqqımı halal elədim?..
Hamının üzündə təəccüblü baxış..
--- Xədicə xanım: yox...yox..bu sən deyilsən..
--- Çiçək: Əlaa..yavaş yavaş oyrenirsiz qarşınızdakının tanıdığınız Çiçək olmadığını..Nə gözləyirdiniz ki? Hə? Nəyə əsasən, nəyə güvənərək haqqımı halal edəcəyimi düşündünüz? Açın o qulaqlarınızı eşidin..Haqqımı nə sizə, nə də Süleymana halal etmirəm..
--- Xədicə xanım: Qızım yalvarıram,belə eləmə, yalvarıram sənə..
--- Çiçək: Boşuna yalvarıb qarşımda alçalma..onsuz da kifayət qədər alçaqlardasız...
---- Ata, gədək..burda daha çox qalmaq istəmirəm..
Çiçək son dəfə onların üzünə öldürücü, kinayə dolu baxışlarla baxdı..qürurla üzünü çevirib getdi..
Bir neçə hefte sonra Süleyman barədə xəbər qulağına çatdi..Vəziyyəti yaxşılaşmış, xəstəxanadan da çıxarılmışdı..Çiçək biruzə verməsə də çox sevindi..Qəribə deyilmi onu heçə sayan birinin yaxşılığını