vəziyyətdə
dayanmış Zərifə dinmirdi. Sanki başı ilə təsdiq edirdi, onun təhqirlərini qəbul
edirdi. Xədicə birdən anladı ki, səbəbi hər nədirsə Səmranında bilməyə haqqı
var. Odur ki, çəkinmədən tutdu Zərifənin qolundan
-" Mənimlə gəl, kişi qızı kimi dur Səmranın qarşısında. Niyə bu insafsızlığı
etdiyinizi anlat. Onun bilməyə haqqı var."


Zərifə heç nə demədən Xədicənin yanınca Səmranın evinə gəldi.
"Səmra, gəl bura səni görmək istəyən var"-dedi. Pilləkənin başında dayanan
Səmra Zərifəni gördü. Aşağı enib üstünə şığıdı. Səni görüm qəlbin kül olsun
mənim kimi, burnundan gəlsin dostluğumuz. Bədbəxt olacaqsız, necə ki mən
bədbəxtəm. " qırşqıra -qışqıra oturdu yerə gözündən axan göz yaşları nə
dərəcədə əzab çəkdiyini göstərirdi. "Axı nə istədiz məndən? Niyə belə elədiz?
Zərifə iki qat qalıb üzünü yerdən qaldırmağa utanırdı sankı. İki əlini qoynuna
sıxıb için-için ağlayırdı. Amma yenə də Səmranın bilməyə haqqı olduğunu
düşünüb sualına cavab verdi.


- "Səmra nə desən haqlısan bilirəm. Amma məni bir dinlə, gör niyə belə oldu.
Anamla Mahirin anası bizdə şəkərbura bişirirdilər. Mən də çimmək istəyirdim.
Çəndə su olmadı deyə, Mahirin anası dedi ki, al açarı get bizdə çim. Onsuz da
kimsə yoxdu. Mahir Rusyadadı. Getdim çimdim. Hamamdan çıxanda Mahiri
gördüm. Özün bilirsən ki, ona həmişə qardaş gözü ilə baxmışam. O isə sanki
qəfəsdən azadlığa çıxmış şir kimi cumdu üstümə. Kimsəni köməyə çağıra
bilmədim. Özümü itirdim. Ayılanda hər şey artıq olmuşdu. Başımın üstündə
anamı gördüm. Sonra yanımda yatan Mahiri. Mahirin anası da bizə baxırdı. Mən
nə olduğunu anlayana kimi, artıq Mahir də ayıldı. Namusuma ləkə gətirdi
mənim. Sevdiyim insana qismət olmadan Mahir sahibləndi mənə. Anla məni tək
günahım orda həmin gecə olmağım idi. Allah mənə elə cəza verib ki, bütün
qəlbimlə başqasını sevə-sevə məcburam Mahirə ərə getməyə. Əvvəl qardaş
görürdüm onu, ancaq o gecədən sonra nifrət edirəm ona."


Səmra dözə bilmirdi eşitdiklərinə. Sanki ardı ardına zərbə