ə alırdı. Amma bilmək
də istəyirdi olan-bitəni. Zərifə ağlaya-ağlaya davam edirdi;
-" O gecə anam Mahirin anası ilə bərk mübahisə etdi. Mahir heç nəyi
xatırlamırdı. Bir anın içində qərar verdilər ki, səhər tez-bazar nişan etsinlər.
Ardınca da toy. Mahir nə baş verdiyini anlayanda o da razı oldu. Bilirəm səni
sevir. Amma məni də o, bədbəxt etdi. Evlərində xırda remont işləri gedirdi deyə
3 aydı təxirə salırdılar toyu. Amma gələn həftə toydu. Bu 3 ayda o qədər cəhd
etdim ki, ölməyə. (Zərifə qollarını uzadıb kəsikləri Səmraya göstərdi). Amma
hər dəfə məni xilas etdilər. İndi məcburam ərə getməyə bir yandan namusumu
təmizləmək üçün, digər tərəfdən atasız övlad böyütməməkçün." Səmra başını
qaldırıb Zərifənin əli ilə qarnını göstərdiyini gördü;


"Bəli, mən o gündən hamilə qalmışam. Sevmədiyim, hətta nifrət etdiyim mənə
zorla sahib olan birindən. İndi sən de mənə kimdir bədbəxt olan? Sən-sevdiyin
insanın xəyanətini yaşayan, yoxsa mən-başqasını dəli kimi sevərkən, onunla
quracağımız ailəni düşünərkən, qardaş yerinə qoyduğum tərəfindən zorlanmaq
və istəmədən hamilə qalmaq, indi də onunla bir yastığa ömrü boyu baş qoymaq.
Bundan artıq cəza ola bilərmi? Sən nə qədər arzulasan da bədbəxt olaq deyə
inan ki, iki qat artıq bədbəxtik." Zərifə sözünü deyib ağlaya-ağlaya