Beləcə gediş-gəlişləri vardı. Zərifə ilə Mahir demək olar ki, birlikdə
böyümüşdülər. Eyni məktəbdə təhsil alırdılar. Arada Sudabə nəsə lazım olanda
Zərifəni göndərədi. Bir neçə dəfə də elə olmuşdu ki, Sudabə Zərifə üçün nəsə
tikdirirdi deyə hər ikisi Gülnazın qonağı olurdu. Mahir də Zərifəni bacı kimi
sayar hörmətini saxlayardı. Hər şeydən önəmlisi sevib könül verdiyi Səmranın
rəfiqəsi olduğu üçün xətirini çox istəyirdi. Səmra ilə evlənməyə yaşları
çatmadığından məcburən işləməli idi. Həm toy üçün pul yığmalı, həm də özünə
daimi iş yeri tapmalı idi. Universitetə qəbul ola bilməməsi də bir yandan ağır
gəlmişdi. Çünki Gülnaz da Mirvari də uşaqların sevgisindən xəbərdar idilər. Və
bu sevgini ali təhsil qazana bilməməklərində təqsirkar bilirdilər. Lakin olacağa
çarə yox idi. Artıq olan olmuşdu və tez bir zamanda Mahirə iş tapmaq lazım idi.
Buna görə Gülnaz Sudabədən xahiş etdi ki, Zəfər kişi ilə danışsın. Əyər
Rusiyada Mahirə uyğun görüləsi iş varsa onu da aparsın. Mahir üçün Rusiyaya
getmək olduqca çətin gəldi. Lakin Səmra ilə evlənə bilməsi üçün yetərincə pul
və imkan oradan əldə etmək olardı. Rayonda illərlə işləsə də evin təmirini və
alınacaq qızıllara pul çatmazdı. Odur ki, anasının qərarını dəstəklədi. Beləliklə
Zəfər kişi də Mahiri özü ilə apardı.
Mahirin işgüzarlığı Zəfərin çox xoşuna gəlirdi. Hər dəfə bir iş tapşırar onun
məsuliyyətini və düzgünlüyünü yoxlayardı. Heç bir saniyyə də onu bura
gətirdiyinə peşman olmamışdı. Bir müddət keçəndən sonra isə Mahir vətənə
gedib anasını görmək istədiyini dedi. Zəfər kişi ona bir qədər pul verib yola
saldı. Həmin gün işdə çox yorulduğundan elə qatardaca yatmaq istəyirdi.
“Təyyarəyə o qədər pulu verməkdənsə qatarla 3 gün yol gedərəm daha yaxşı”
demişdi. Bu fikirlə də qatarla yola çıxdı. Yol boyunca eyni otaqda 3 cavan
oğlanla qalmalı oldu. Onlarla deyib güldü, əyləndi. Birlikdə yemək yedilər,
dərdləşdilər, içdilər. Mahir mehriban insanların aurasında idi sanki. Lakin butun
bunlar yalan