n Mahir durduğu yerə bu vəhşiliyi necə edə bildim? Bunu
düşün. Demirəm ki, Zərifə yalan deyir. Yox, o gün həqiqətən son xatırladığım
qatarda dostlarımla yeyib içməyim və bir də ayılanda yanımda Zərifənin
ağlamağı, anamla onun anasının da bizə baxmağı idi. Başa düş. Bu mən
olmamışam. Qatarda dostlarla deyib gülürdük. Sənə xəbər etmişdim ki gələn
kimi anamı elçi göndərəcəm. Amma anama gələcəyimdən xəbər verməmişdim.
Ən böyük arzularımı reallaşdıraraq gəlirdim xaricdən. Səni gəlinlik içində evimə
gətirmək isə böyük arzum idi. Qatarda oğlanlardan biri təklif etdi ki, birdə birbirimizi
görməyəcik ona görə tanışlığımızı qeyd edək. Mən axmaq da narazı
olmadım, axı mən hardan bilərdim ki, onlar içkimə uyuşdurucu həb atıblar.
İçkini içəndən sonra nəyin necə olduğunu, heç necə qatardan düşdüyümü
xatırlamıram. Yadımdadır ki, beynim duman idi. Heç nəyi dərk edə bilmirdim.
Ayılanda isə o səhnə. Elə bilirsən, mən özümə əhsən deyirəm tutduğum işə
görə? Yox, əlbəttə. O andan özümə elə nifrət edirəm ki, ən çox da ona görə ki
sənin kimi insana etdim bunu. Bacı yerinə hörmətini saxladığım insanı
ləkələdim. Səni canımdan varlığımdan da çox sevirəm, Səmra... Amma gəldim
ki, daha əzablarına son verəsən. Mən həyatım boyu bu səhvimi daşımağa
məcburam, amma sən daşımalı deyilsən. Unut məni, yalvarıram sənə. Bir qara
səhifə kimi cır həyat kitabından. Yox say məni, elə tanışlığımızı da. Yenidən
qayıt həyatına, davam et onu. Sənin gələcəyin hələ qabaqdadır. Sevgimizə ləkə
gətirdiyim üçün ömrü boyu əzab çəkəcəm. Həyatım boyu səndən başqasını
sevməyəcəm, bilirəm. Amma sən sevə bilərsən. Sənin üçün gec deyil.... Səni
canımdan cox sevirəm bunu heç zaman unutma... Əgər bir gün bacarsan, bağışla
məni...