Onun qəlbində baş verənlər hər kəsə
məlum idi, bircə özündən başqa. Bir necə dəfə zarafat naminə Səmraya
"muştuluğumu ver Saleh gəldi ", deyib onun edəcəklərini gülüşlər içində
izləyirdilər. Səmranın əlləri ayağına dolaşır, gah saçını, gah üstünü təmizləyirdi.
Halbuki zarafat olduğunu anlayanda necə də kədərlənirdi. "Yəni Saleh daha
xatırlamır məni?..."
Amma qəlbində inam var idi. Hiss edirdi ki, Salehi yenidən görəcək və kişi qızı
kimi Zərifənin onun sevdiyi oğlanla evləndiyini deyəcək. Amma əfsuslar olsun
ki, hər gün buna inamı get gedə azalırdı.
Bir gün Səmra dayanacaqlardan birində dayanıb hər gün evə qayıtdığı marşrutu
gözləməyə başladı. Qəfldən yanında bir maşın dayandı. Səmra ürəyində:
"Tərbiyəsizə bax, yer tapmır maşını saxlamağa." deyib üzünü sola çevirdi.
Maşının qapısı çırpılanda Səmra dönüb baxdı.
Gözlərinə inana bilmirdi. Saleh burdur, aylar sonra qarşısında dayanıb. Sağlam,
gümrah yanağında təbəssümlə, əlində də bir dəstə güllə.
--- Salam Səmra xanım. necəsiz?
Həyəcandan dili tutulsa da, başı ilə yaxşı olduğunu bildirdi. Amma qəlbi bir an
yerində dayanmırdı. Bu nə hisslər idi axı? Anlaya bilmirdi özünü. Əlləri
titrəyirdi, dili söz tutmurdu. Axı bu nə deməkdir? Saleh niyə geri qayıdıb mənə "
Çox Sağol" demək üçün? bu an fikirlərindən qəfl ayıldı, axı Saleh ona müraciət
edirdi:
---Səmra xanım yaxşısız? İndi bilirəm, nə düşünürsüz. Deyirsiz, buna bax 6 ay
boyunca çox sağol deməyi unudub, indi yadına düşüb? Amma bilin ki, mən sizə
başqa söz deməyə gəlmişəm. Bilirsiz, Səmra xanım, sizin hər kəlməniz mənim
qulağımda cingildəyir. Gecələri, səhərləri sizin həyat sevginizlə keçirdirəm.
Mənə yaşamağa güc vermisiz. Səbəb vermisiz. İnam vermisiz. Sizə təşəkkür
etsəm də, azdır. Amma istərdim ki, sizi tez-tez görüm. Ünsiyyətinizə həsrət
qoymayın məni, çox xahiş edirəm. Səmranın dili yenə söz tutmurdu, amma yenə
də başı ilə razılıq bildirdi.
Bir necə müddət görüşdülər. Səmra Salehə həyata olan sevgidən danışdıqca
Saleh ona daha çox