Ölüm Sevinci..... Dürdüncü hissə.
Ayağa qalxdım. Vanna otağına keçdim.
Vanna otağından çıxıb, paltarımı
dəyişmək üçün yataq otağına keçdim.
Paltarımı dəyişəndən sonra yenidən
qonaq otağına keçdim. Və birdən donub qaldım. Orada biri var idi. Orada –
pəncərənin içində kimsə oturmuşdu.
1 qız. Təxminən 13-14 yaşlarında bir
qız. Ağ don vardı əynində. Çəhrayı
düyməli ağ don. -Sən kimsən? –
təəccüblə qıza baxırdım. Axı bu necə ola bilər? Bayaq mən bu otaqdan
çıxanda heç kim yox idi. Qız da
təəccüblənmişdi. Sualın ona
ünvanlandığından tərəddüd edərək,
ətrafına baxdı. -Hə, sən! Sənə
deyirəm. Sən kimsən?-mən baş barmağımı ona tərəf tuşladım. -Sən
məni görürsən?-O, təəccüblə mənə
baxırdı. -Əlbəttə. Niyə görməyim ki?-
mənim ağlımdan minlərcə ehtimal
keçdi: bəlkə Oğrudur. Ama oğruya
oxşamır axı. Bəlkə qapı açıq qalıb. O da səhvən girib. Ama elə oturub ki, elə bil
bu evi çoxdan tanıyır. Axı kim ola bilər?
Qız tərəddüdlə pəncərə içindən
yerə tullandı. Mənə baxdı. Mənsə ona
baxırdım. Ondan cavab gözləyirdim. O,
isə nə cavab verəcəyini bilmirmiş kimi əvvəlcə mənə baxdı və birdən
qapıya doğru qaçdı. Qaçarkən yanımdan
keçdi və çiyni qoluma dəydi... Bu nə
idi? Bu hiss...Sanki bədənimdən
cərəyan keçdi. Sanki elektroşok
verdilər mənə. Bu hiss! Bu hiss elə bir hiss idi ki, sanki sənə cənnəti
göstərirlər, ama 1 saniyəlik. Və sən bu
1 saniyədə başa düşürsən ki, bu hiss
indiyə qədər yaşadığın heç bir hissə
oxşamır. Və sən anlayırsan ki, heç bir
hiss möhtəşəmliyinə görə bu hissə çata bilməz. bu hiss o qədər xoş, eyni
zamanda o qədər ani oldu ki, mən
nələrin baş verdiyini dərk etmədən,
bir də ətrafıma baxıb gördüm ki, o,
yoxdur. O getmişdi. Dərhal qapıya tərəf
qaçdım. Qapının dəstəyini tutub dartdım. Qapı bağlı idi. Bu necə ola bilər
axı? O qız ruh idi? Bir andaca bədənimin
necə soyuduğunu hiss etdim. Soyuq tər
məni basmışdı. Həmişə paranormal
hadisələrdən bəhs edən verilişlərə
baxarkən düşünürdüm. Niyə mənim başıma belə hadisələr gəlmir?