xatırlamırmış qəza aıda daxil olmaqla. Ramilin yaşadığını düşünürmüş. Artıq heç kim ona heç nə deməyib. Qorxublar ki, yenə şok keçirdər. Yazıq Əsmam. 
- Necə olacaq bəs? 
- Nə bilim Cavad.. həkim deyib ki, zamanla xatırlayar. Amma tək qoymayın ki, şoka düşməsin. Yazıq qız. 
Xeyli müddət keçmişdi Ramilin qırxı yaxınlaşırdı, amma Əsma hələ də onun öldüyünü bilmirdi. Ramilin səfərdə olduğunu düşünürmüş. Qaynanası yəni Ramilin anası və atası Əsmanı Bakıya gətizdirmək istəyiblər bir müddət. Çünki qırxından sonr aonlar Moskvaya qayıdanda Əsmaya yalan danışa bilməyəcəkmişlər, gerçəkləri də deyə bilməzlər deyə bir sözlə qaçırdılar. Səhər yeməyini yeyəndə Səidənin kimijnləsə telefonla danışdığını gördüm. Dəstəyi asıb süfrəyə əyləşdi. 
- Əsmanı bu gün gətirəcəklər. 
- Nə? 
- Bizə gələcək. Əmim qayıdır Moskvaya. Əsma ilə üzləşə bilməyəcəyini dedi.. Necə deyəcək bilmir. 
- Anladım. Bəs necə olacaq? 
- Bilmirəm.... mən də deyə bilmərəm. Yəqin ki həkimin dediyi kimi gözləməli olacağıq. 
- Ya birdən xatırlamadısa.. 
- Bilmirəm Cavad. Amma mən deyə bilmərəm. Əsma o anı iki dəfə yaşayacaq. Onsuzda həm qəzadan həm də xəbərdən şoka düşüb.. özün ki bilirsən keçmişinə dair çox şeyi unudub bəzilərimizi xatırlayır bəzilərimizi yox. 
- Hə bilirəm. 
Təssüf ki bilirəm. Məni xatırlayırmı görəsən bəs. Bəlkə yaddaşında qalmışam.. bəlkə də yox. Amma əsas o idi ki, Əsma sağ idi, yaşayırdı və gələcəkdi. Bir neçəgünü necə yola verdim bilmirəm. Əsma mənixatırlasa birdən nə deyəcəyimi düşünüb əzbərləyirdim. Xatırlamasa sadəcə susacaqdım.. nəhayət o ün gəlmişdi. Əsma gələcəkdi.. Esiyə o qədər ondan danışmıdıq ki, artıq o məndən də həvəsli idi görməyə. Nə əcəbsə Səidə də dayanmadan Esiyə Əsma ilə uşaqlıq xartirələrindən, onunla birlikdə keçirdiyi günlərdən danışırdı. 
- Cavad düş çörək al da.. Əsma gəlir yoldadır. Evdə təzə çörək olsun. 
- Düşərəm.. 
- Indi get də 
- əlimdə işim var.. gedəcəm.. 
əslinmdə heç bir işim yox idi sadəcə Əsmanı görmək istəyiordim evə girəndə o qədər.