ə istəmədən qarşılıqsız sevməsi.. bunları Əsmadan görmək istəyirdim. Görə bilərdim.. amma olmadı.. mən də bütün sevgimi qızıma yönəltmişdim. Ramillə evlilikdən sonra Əsmadan xəbər tutmadım. Araya səidə ilə əmisinin soyuqıluğu da düşdüyündən Ramil haqqında söz salsam da xəbəri olmurdu. Nailə xanım ani dünyasını dəyişəndə heç biri gəlməmişdi yasına. Araz bəy də ondan sonra çökmüşdü. Artıq iş güc vecinə deyildi. Mənə həvalə etmək istəsələrdə Əsmanın olan şeyə əlimi sürmək, ona daha da yaxın olmaq, bu vicdanla çalışmaq istəmirdim. Susmuşdum illər boyu.. indi də susurdum. Səidənin də xəbəri yox idi heç nədən. Araz bəy işləri mənə həvalə etmək istədiyini deyəndə israrla rədd etmişdim. Sonra məcbur olub demişdim hər şeyi bildiyimi və işə əl atmayacağımı. Heç nə demədən özü görməyə çalışırdı işini. Amma uzun davam edə bilmədi. Işləri çox zəifləmişdi. Əsmanın olan hər şeyi itirirdi.. bir tək ev qalmışdı əlində. Artıq dərddənmi yoxsa çəkdiyi vicdan əzabındanmı yatağa düşmüşdü. Xəstəlik almışdı başının üstünü. Həkim tam xəstəlik adı verə bilmirdi, çox həkimə apardıq amma çarə deyən olmadı. Nailə xanımım vaxtsız və ani ölümü onu çox sarsıtmışdı.. 
- Ataaa. 
- Ay can.. 
- Gəl, çayın soyuyur.. 
- Qışqırma otur yerinə. Gələcək atan.. 
- Ana sən atamı daha sevmirsən? 
- O nə sözdü.. sənin dilin uzanıb deyəsən. Kəsərəm onu.. sənin dərslərinlə məğul olan vaxtındır.. sevgidən danışır mənim üçün burda. 
- Nə olub? Nə qışqırırsan qıza? 
- Qızın 13 yaşında ağlını sevgi ilə qatır. 
- Hə nə olsun. Uşaqdırda.. 
- Elə belə deyə deyə görəcəksən ki, bir də kiminsə qolundan tutub gətirib. 
- Səidə uzatma. Get hazırlaş qızım. Dərsə bu gün mən aparacam səni. 
Esmira dodaqlarını sallamış halda süfrədən qalxıb otağına getdi. 
- Elə səndən üz alır. 
- Nə istəyirsən uşaqdan? 
- Necə yəni nə istəyirsən. O mənim də qızımdır diqqətinə çatdırım. 
- Qışqırma! Otur yerində. Səhər səhər nə olub? 
- Qızına ayırdığın vaxtın bir dəqiqəsini ayırsaydın bilərdin nə olub.. 
- Yenə başlama.