ı heç vaxt. Nə bilim bəlkə də eləmişəm elə sevməməklə, qəlbimdə başqasını daşımaqla.. amma o uzaqdadır. Məndən kilometrələrcə uzaqda. Onun əzabı məni onsuzda öldürür. Hələ bir də Esmimi əlimdən alsalar mən ölərəm. Vaxtında çox səhv etmişəm. Həm də çox. Özüm öz xoşvəxtliyimi əllərimə itələdim. gənclyiimin ağılsızlığına qurban verdim. Indi onun ağrısı mənə baha başa gəlir. Səidəylə son zamanlar çox tez tez dalaşırdıq. Ona anası və atasına görə çox anlayış göstərmişəm. Hər dəfə isterika çıxardanda heç nə deməmişəm, amma son zamanlar daha da artırıb bu hallarını. Mənim də səbrimin son nöqtəsi var. Nə maddi cəhətdən sıxıntı çəkməsiən imkan verdim nə kiminsə ona artıq kəlmə deməsini. Ondan əsigədiyim sadəcə sevgi idi... bəlkə də bu hər şey iodi elə.. amma nə edim.. bütün sevgim artıq başqa birisinə ünvanlanıb. Ondan zorla ala da bilmirəm. Ala bilsəydim ürəyimi düşünmədən alardım. Bu əzab məni yeyib bitirirdi...amma yox.. Əsmanı sevmək gözəldir. Payızda görmüşdüm onu. Elə bu ərəfələrdə.. .... kimi aldadıram.. məhz bu ayın 5 də... saat 10 da... avtobusda... o anı düşünəndə belə içimdə yaranan istilik məni yaşadır, təbəssüm yaradırdı üzümdə.. nə qədər cəhd etsəmdə xəbər ala bilmirdim onlardan.. sosial şəbəkəlrdə də axtardım, amma elə bir ad artıq mövcud deyildi. Olsa belə mənim axtardığım adam o deyildi.. bir şirkətdə çalışırdım. Atamla yolları ayıralı çox olmuşdu. Onun işləri düəzlmişdi, amma mənə görə deyildi. Həyatda heç nə istədiyim kimi deyildi onsuzda. Heç olmasa iş seçimimdə öz istədiyim etmişdim. Mühasibatda çalışırdım. Gəliri yaxşı idi. Bu ixtisası bitirmişdim.. amma əlavə işim də var idi... hə, axşamlar lal və karlar üçün məktəbdə dərs deyirdim. Dodaqdan oxuma dərsi.. Esimə də öyrətmişdim. Arada ata bala elə danışırdıq. Heç kim anlamırdı görümrdü amma biz danışrıdıq. Görəsən Əsma unudub yoxsa hələ də bacarırdı bunu...Esini də aparırdım özümlə məktəbə səidə əvvəl etriaz etsə də sonradan öyrəşib heç nə demirdi. İstəyirdimqızım Əsma kimi böyüsün. Mərhəmətli,