dünen atam dedi. Heç kime xeber vermeden evlenibler bunları görürsen...zeng eledim açmadı. Bal ayına gedibler. Gel tebrik yazaq.. 
- .... 
- Cavad gel bax.. 
- ..... 
- Aaa Esma.. 
O anda Seide Esmanın adını çeken kimi elimde oxudğum qezeti kenara atıb nece süretle komputerin qarşısına keçdimse...orda idi.. bütün saflığı ile qarşımda idi. Balaca pencereden baxırdı. Ramilin çiyninin arxasından boylanırdı.. üzündeki utancaqlıq, çekingenlik.. içim buruldu o an.. men Seide ile evli idim ve qızımız olacaqdı..amma yene de niyese içimde ümidin qırıldığını hiss etdim. Belke de ümid deyildi. Men hissslerime ad mqoymaqda hemişe çetinlik çekmişıem. Meselen iller sonra anlamışam ki, Esmaya duyduğum hiss sevgi imiş.. belke de daha artıq. Çünki onun yanında huzurlu olduğum qeder başqa heç vkimin yanında ele olmurdum. Bir de Esimin.. o dünyaya gelende onu qucağıma verende de eyni huzuru hhiss etmişdim. Dünyada sadece iki insan mene bu hissi yaşadırdılar. Seide komputer qarşısında danışsa da heç ne eşitmirdim. Sadece ordan mene baxan Esmanı izleyirdim. Üzünün her cizgisini. 1 il keçmişdi hemin müddetde amma ele bilirdim illerdir onu görmürem. Ele bir günüm olmadı ki, onu düşünmeyim. Ne qeder aldatmağa çalışsamda başımı alınmırdı. Içkiye de qurşanmışdım, amma içende dayanmadan Esmanın adını sayaqlayaram deye onu da tergizdim. Esmçam uzaqqda olsa bele onu düşünmeyim mene zererli verdişleri de tergizirdi. Bu 13 ilde çox şey deyişmişdi. Men, Seide, Araz bey, dünyasını vaxtsız deyişen Naile xanım, atam, anam, Sahib.. heyayımda kim var idise hamı deyişmidi. Bir men deyişmemişdim fikirlerimle.. he işleyirdim, aileme baxırdım, qızımdan sonra mesuliyyet hissini derk edirdim, amma bu qeder. Her gün Esmaya olan sevgimin içimde daha da böyümesi meni qorxudurdu.. bir gün partlayacaqdı bu üreyim.. amma ne vaxt bilmirem. Indi ise sadece qızıma göre yaşayıram. Ona Esmira demirdim. Heç vaxt. Esi.. ancaq Esi. Esi deye çağıranda yanıma gelmesi, sevgi dolu gözlerle mene baxması, menden heç ne

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>