12- ci bölüm 

- Ata.. 
- ... 
- Ataaaa.. 
- Hə. 
- Əsma xala ilə salamlaşmayacaqsan:? 
Xəbərim olmadan ilişib qalmışdım Əsmanın üzündə. Esmiranın səsinə özümə gəlib toparlanmağa çalışdım. Qarşımda gördüyüm mənzərəyə necə donub qalmayım. Mən zəif, arıq, qara saçlı, ağ libaslı makiyajsız, saf, isti baxışlı Əsmamı gözləyərkən qarşımda dayanan qısa sarı saçlı gözəl geyimli donuq baxışları ilə buz kəsən qadın dayanmışdı. Ətrafına baxır heç nəyə reaksiya vermədən hər şeyi süzürdü. Səidə o anda qulağıma əyilib dediyi sözə lap ürəyim ağrımışdı. Ağlamamaq üçün özümü zorla xatırladım. 
- Cavad məni subay vaxtlarımı xatırlayır, sən də yadında deyilsən 
Məni də unutmuşdu. Varlığımı unurmuşdu. Mən adda insan tanımırdı. Taxın gələcəkdən yaddaşında sadəcə Ramillə evli olduğu yadına gəlir. Belə isə Nailə xanımı Araz bəyi soruşur Səidənin evləndiyini belə bilmirdi. Ona yıxıldığını zədə aldığını tez bir zamanda xatırlayacğını deyirdilər. O da hər kəsə gülərüzlə davranır hamını tanımağa çalışırdı. Divanda ətləşən qadına baxdıqca əmin ola bilmirdim ki, o mənim Əsmamdır yoxsa Əsmamın yerinə keçmiş başqa biri. Hələ məni xatırlamaması...məni necə incidirdi bu. Uzaqda olması həmişə qəlbimi incidirdi indi isə düz aş ucumdadır. Yanımdadır. Mənim evimdə , mənim hər zaman işdən gələndən sonra uzanıb dincəldiyim divanda ətləşib.. Amma bu məni daha çox incidir. Əsmanın varlığı məni daha çox incidir nəinki yoxluğu. Yox idi.. bilirdim ki, haradasa uzaqlardadır. Hətta əmin idim ki, varlığımdan xəbərdardır. Ağlına gəlirəm ara bir. Amma indi.. indi düz yanımdadır.. amma məni xatırlamır. O donuq baxışlarla ətrafısüzüb üzərimdən keçir.. əsəbiləşirdim. Qolundan tutub silkələmək. Özünə gəl mənəm Cavad sənin ilk ürəyini yaralayan insan səni indiyə qədər dəli kimi sevən insan, sənin ilk öpüşünü alan insan.. mənəm Əsmaa mən.. Cavad. Ömrünü sənin varlığına həsr edən adam. Qızını sənə oxşatmağa çalışan onu sənin adınla çağıran adam.. .. 
- Cavad. 
- Hə.. 
- Nə oldu sənə? Niyə belə