olanım budurdaaa. Gələndə görümrdün..
- Başa düşürəm. 
- Yoxx başa düşmərsən. Başa düşməyin üçün gərək mənim kimi arvadın olsun. Səidənin qədrini bil qardaş.. əgər deynimr səni gülərüzlə qarşılayırsa qədrini bil.. inan illərdir bir xoş sözə həsrətəm. Nə qədər təsəllini küçə qadınlarının qoynu8nda tapmaq olar. Axı mən də gerçəkdən sevilmək, xoş rəfdar görmək istəyirəm. Yəni bu bu qədər çətindir... nəysə başını ağrıtdım. Amma bu gün qəti qərara gəldim. Boşanıram 
- Bəs uşaqlar. 
- Uşaqlar anası ilə qalacaq. Hər gün gedib görə bilərəm. 
- Bu bəs edəcək sən.. mənə şəxsən Esim yanımda olmasa darıxıram.. 
- Sən heç də.. aya olmadın bəla oldun. Arvad bütün günü səni də gözümə soxur. Bax Cavada necə atadır.. 
Bu sözünə ikimizdə kinayə ilə güldük. Sahib də bu cür bədbəxt olmuşdu. Kişiyə lazım olan huzurlu yuva idi hə. Isti yemək, xoş rəfdar, güləürz... Səidə bütün bunları mənə verirdi.. Sahib hjaqlıydı o bir dəfə olsun mənim üzümə ağ olmayıb. Elə buna görə də dözürdüm hər şeyə. Nə deyə bilərdim ona. Son zamanmlar yola getmirik hə. Bu da hət ailədə olmurmu.. 
- Neynəməyi düşünürsən. 
- Nə barədə 
- Esi barədə 
- .... 
- Nə... nə fikrə getdin. 
- Bilmirəm. 
- Necə yəni bilmirəm. Səidədən boşanacaqsan? 
- .... 
- Cavad.. 
- Inan mənə bilmirəm. Ağlımda boşanmaq fikri yoxdur.. amma onu da buraxmaq istəmirəm. 
- Ailə qurmayıb hələ. 
- Qurub.. 
- Oo onda çətin.. ailəli qadındır. 
- əti öldü.. 
- dul qadın.. ola bilər bəlkə sənə 
- sus! Ağzına alma.. ağlına belə gətirmə. Esi elə biri deyil.. o heç vaxt heç kəsə xəyanət etməz. 
- Amma sənə etdi.. atdı getdi.. 
- Yox.. o məni atmadı mən onu atdım. Mən onu əlimdən buraxdım.. 
- Onda qoy getsin. Qaldığın yerdən davam elə hər şeyə.. 
- Hə.. yəqin ki elə olacaq. 
- Yəqin ki yox.. Qardaş əgər huzurlu ailən varsa onu kiməsə görə dağıtma. 
Kiməsə görə.. axı o kimsə deyildi. O Əsma idi.. mənim sevdiyim aşiq olduğum qadın. Həsrətini çəkdiyim qadın. Evə gəldiyimdə işıqlar sönmüşdü. Hətərdə dayanıb qonaq otağının