13- cü bölüm 

- Başa düşmedim..Neyi xatırlamıram? 
- .... 
- Yeni xatırlayıram, amma müeyyen meqamlar yadımda deyil, sizi ise niyese heç xatırlamıram.. yeqin burda olmamışam çox.. Amma düzelecek. Xetrinize deyir he.. amma neynim elimden bir şey gelse kaş ki.. inanın bezen ele esebileşirem xatırlamayanda.. ele bil nese eksikdir. Çatmır nese.. bu şeye benzeyir...mmm... sanki adını bilirsen, amma yadına sala bilmirsen, adı dilinin ucunda olur demek isteyirsen, amma olmur.. oyy anda esebileşirem. 
- ..... 
- ayy bağışlayın qarşınızda bele de dayandım... bir azdan gelirem men. 
Esma ilk defe idi ki, menimle bu şekilde danışırdı. Her zaman qısa cümleler qurar ya da qaçardı.. amma indi dayanmadan danışır.. gözüm dolmuşdu. Yaxşı ki, getmişdi görmedi.. o baxışlar gerçekden meni xatırlamırdı. Mene xeyal qırıqlığı, hüsranla, meyusluqla bezen de sevgi ile baxan gözlerde rengden başqa heç ne qalmamışdı.. heç ne.. gözümün yaşını silib otağa keçdim. Seide yatırdı. Özümü hamama salıb isti suyun altında oturdum. Gözümü yumub gece gördüyüm Esmanın bedenini canlandırırdım. Ona toxunduğumu xeyal edirdim. Onun da menim yoxunuşlarıma cavab verdiyini, ürekden istediyini, sevdiyini canlandırırdım.. İçim yanırdı.. göresen bu ağrıya bedel olacaq bu qedermi böyük günah işlemişem men.. Esmaya hesret qalacaq derecede günah işletmişem... 
- Cavad yaxşısan? Bayaqdan ordasan 
- Gelirem. 
- Gel, seher yemeyine bibim de gelib. 
- Dedim ki, gelirem 
- Niye hirslenirsen ki.. söz dedik de.. allah Allah.. 
- Seide uzatma. 
Qezebim Seideye deyildi özüme idi. Amma elimden bir şey gelmirdi. Hamıya düşman gözü ile baxırdım. Özümden asılı deyil...yemeye düşdüyümde Esi ile Esma zarafatlaşıb gülür. Seide ile bibisi onlara baxırdı. Özümden asılı olmadan qısqandım. Hem Esini hem Esmanı.. istemirdim mensiz ele gülüb danışsınla. Esmiranı çağırıb yanımda oturdacaqdım. 
- Esi 
- He. 
- He. 
- ..... 
Her ikisi birden dillenmişdi. Esma ile Esmira bir birine baxıb daha da güldüler. Seide ile bibisi

[1] 2 3 ... 6 >>