de. Bir tek boğulan men oldum. Canlarım idi onlar menim. Ikisi de bu dünyada yaşama sebebim. 
- Ne deyecekdin ata? 
- Heç ... heç ne.. ele bele... 
- Ata bu gün ders yoxdur gedek gezmeye. Esma xalamı da aparaq. O da isteyir.. 
- Gederik. 
- Menim işim var gele bilmeyecem. Siz gedin. 
Seidenin gelmemesi pis oldu. He her ikisi ile vaxt keçirmek isteyirdim, amma bu mene xoş olduğu qeder hem de ezab verirdi. Hazırlaşıb şehere geldik. Esma ile Esmira yol boyu danışırdılar. Nece dil tapırdılar, söhbet tapırdılar danışmağa heyran qalırdım. 
- Esma xala bilirsen biz atamla dodaqdan oxumağı bilirik. 
- Doğrudan? 
Heç menim de ağlıma gelmeyib bu.. belke Esma bunu xatırlayardı. Ona söz dediyimi dodaqlarımdan oxumağını. Içimde bir ümid doğdu o anda. Keçmişinden her şeyi unutmamışdı axı. Yeqin ki, lal ve karlar üçün mektebde ders dediyi yadındadır. Belke menim onun arxası ile getmeyimi de xatırlayar. 
- He.. doğrudan.. atam orda ders de deyir. 
- Men de bilirem... maraqlı.. çoxdandır işletmirem amma. 
- Xatıralyırsan yeni? 
Esmayabu sualı ele ümid dolu baxışlarla vermişdim ki.. 
- He, elbette xatırlayıram.. keçmişden olan çox şeyi xatırlayıram. esas da genclik illerimi.. 
- Meselen neyi.. 
- Lal ve karlara ders demeyimi, atamın o vaxtlar xeste olmağını.. .. 
Esma atasın haqqında deyende sakir dayanıb gülümsedi. Keder dolu gülüş idi bu.. 
- Sonra.. 
- Sonra... sonra emim, Naile xala...Seide... 
- Aileni soruşmuram... yeni mekteble bağlı... 
- He.. mekteble bağlı çox şeyi.. 
- ? 
- Meselen balaca uşaqlar var idi orda heyetde adlarını unutmuşam çoxusunun 
- Zaur...birinin adı Zaur idi.. 
- Zaur? Yox.. xatırlamıram.. 
Mense xatırlayıram Esma.. seninle bağlı en kiçik detalı bele xatırlayıram. Bütün varlıığım sen olmusan xeberin yox. 
- Siz adını bilirsinizsse onda o vaxt orda olmusunuz. Siz meni tanıyırdınız onda.. 
- ..... 
- Xahiş edirem eger eledirse siz de nese deyib. Bu eksiklik, neyise yada sala bilmemek meni deli edir. 
Esmiranın kenarda

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>