oynamasından istifade edib her şeyi danışmaq isteyirdim. Xatırlasın meni.. unutmasın. 
- He tanıyırdım... 
- Ve? Men atamın ölümün bele xatırlamıram. Sadece bilirem ki, dünyasını deyişib. Heç Ramilin bura gelmesi bele yadımda deyil. Yarımçıq qalmış puzzle kimiyem. Hisse hisse olduğundan menzeremi tam göre bilmirem. Ele meqamlar silinib ki, hiss edirem ki, nese en mühüm meqamlardır. Amma ne bilmirem.. 
- en çox neyi xatırlamaq isteyirsen. 
- Inanırsan bubarede çox düşünmüşem. Niye bilmirem, amma mene ele gelir kii, ele bir şeyi unutmuşam ki, o menim heyatım boyu lazım olacaq bir şey imiş...yeqin ki, Ramilin bura gelmesidir. Heyatımı deyişdiren meqam...her şeyi Bakıda öyrenmişdim.. Amma onu hansı şekilde nece bilmirem. 
- Neyi? 
- Ailemle bağlı bir şey idi 
- Evin, mal mülkün atanını olması, eminin elinden alması... 
- Sen.. sen hardan bilirsen? Bunu heç kim bilmir axı.. 
- Gece idi. Qaranlıqda Ramil her şeyi sene danışdı. Sense ağlayırdın. Istemirdin ki, kimse bilsin. Sonra o sene getmeyi teklif etdi. Sen de getdin.. 
- .... 
- Seide bilmir..heç kim bilmir.. 
- Bes sen? 
- Men bilirem Esma. Men her şeyi bilirem. 
- eger o vaxtlar da sen var idinse men...neyse boş ver 
- niye meni xatırlamırsan? 
- ..... 
- Esma fikir vermirsen...danışdıqca men anladım...heyatının dönüş nöqtelerini xatırlamırsan.. seni inciden meqamları. Seni inciden adamları.. 
- Ne demek isteyirsen? 
- Esma.. biz Seide ile evlenmeden evvel seninle tanış idik.. 
- Nece? Harda? 
- Esma men 
- Ata! 
- Esii...ne oldu? 
- Yıxıldım.. 
- Dayan, can ağlama.. ağlama böyük qızssan sen. Indi temizleyecem yaranı heç ne qalmayacaq. Balaca cızıqdır. 
- Incidir. 
- Can.. gözle, gel qucağıma.. 
- Ata.... 
- Atan qurban olsun sene.. ağlama şirinim menim. Ağlama.. Esma xala sonra deyer bu ne sulu göz qızdır. 
Esini qucağıma alıb maşına aparırdıpm. Esma ise şçok veziyyetinde arxamızca gelirdi.. Eve çatana qeder heç ne danışmırdı.. elece susurdu.. düşünceli siması var idi. Görünür

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>