gedecek? 
- Tebii ki? Burda niye qalsın ki? 
- He.. haqlısan.. 
Seidenion sözüne qulaq asıb seheri eve köçdük. Qaynatam Araz bey yaraqda uzanırdı bütün günü. Baxıcısı var idi, amma Seide de tez tez baş çekirdi. Esma eve girende nedense kederlenmişdi..nedense deyendeki bu qızın burda ne xoş anı olub ki.. belke de düz elemedik gelmekle Gece her kes otağına çekilmişdi. Meni yene yuxu tutmurdu. Aşağı düşüb divanda eyleşdim. Bu eve ilk geldiyim günü xatırladım. Esmaya elçi düşüdüyümü zenn ederken Seidenin çıxmasını Esmanın ağlamasını.. Esmanın orağı da bu mertebede idi. Gözümü qapısına dikmiş yene xatirelere dalmışdım. Bacardığım ve elimden gelen yegane iş idi bu.. men geleceksiz insan idim. Ancaq keçmiş menim üçün doğma ve ezablı idi. Gelecekden gözlediyim artıq heç ne yox idi.. he yuvamı dağıda bilmirdim. Mehz qızıma göre sonra da Seideye göre.. ne deyib ayrılacaqdım. Esmanı sevmişem deyecekdim. Sonra? Deseydim ailesi alemi qatar amma Esmanı mene vermezdiler. Heç Esma da gelmezdi. Belke nese xatırlasa amma onu da zenn etmirem. Meni sevmediyine emin olmuşdum. Qulağım sakitliye ele alışmışdı ki, adi bir xışıltını bele eşidirdim. Qaldı ki, otaqdan gelen Esmanın sesini eşiymeyem. Esma narahat idi. Qapısını döysemde cavab gelmir dayanmadan Ramilin adını çekirdi.. içeri keçdiyimde yataqda yuxusunu qarışdırdığından qıvrandığını Ramilin adını çekdiyini gördüm. 
- Esma.. 
- Ramil.. yox.. Ramil...getme.. getme.. 
- Esma özüne gel.. ayıl. 
- Ramil... 
- Esmaaa... 
- Ramil!! 
Esma bütün ter içinde ayılmış tenginefes olmuşdu. Şokdan ayılmış kimi mene baxıb hönkürmeye ve neyese demeye çalışırdı amma Ramil adından başqa heç ne başa düşmürdüm. Onu bu halda bele aciz veziyyetde görmek üreyimi parçalayırdı.. 
- Esma ağlam.. 
- Cavad getdi.. o yoxdur.. 
Esma ele hıçqırıb ağladı ki, sanki bağrını yarırdılar. Meni qucaqlayıb lap hönkürmeye başladı.. qollarımda kiçik bedeni ile çırpınırdı esirdi bütün.. ve Ramil üçün ağlayırdı.. onu berk berk bağrıma basdım. O Ramil üçün

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>