- Eşitmirdin bəs məni ay dəcəl.... deməsən nə olub kəsməyəcəm 
- Yaxşı yaxşı deyəcəm... qıdıqlama.. 
- Hə denənə nə olub? 
- Sinifimizdəki Jalə yadında? 
- Jalə? Hmmm dayan görüm hansı qız, o səndən qəşəng saçları qəşəng gözləri qəşəng çantası olan qız.. 
- Ataaaaa.... 
- Yaxşı yaxşı zarafat edirəm.. tanıdım nə olub ki? 
- O bun gün məktəbdə ağlayırdı.. heç kim sakitləşdirə bilmədi 
- Niyə? 
- Atası ilə anası ayrılıb deyə. 
O anda beynimdən vuruldum elə bil. Mən az əvvəl hər şeyi gözə almışdım bir tək şeydən başqa. ən əsas şeydən.. qızımdan... mənim yaşama səbəbim, gülüş səbəbim. Mənim bir damla göz yaşına dünyanı yıxacağım insanı unutmuşdum. Mən onu necə gözə almamışdım. Mən nə düşündüm ki.. Əsma körpə deyil ki, onu da alıb harasa aparam. Ya da anasının yanında böyüyə arada bir gələm. Bunu da edə bilməzdim. Esini atasız qoya bilməzdim. Səidə bütün nifrətini uşağa keçirdər. Onu mənə qarşı böyüdərdi. Mənsə Esinin sevgisi olmadan yaşaya bilməzdim. Dünyada sevgisinə inandığım, qarşılıqsız sevildiyim yeganə insan Esmiram idi.. mənim Esim. 
- Ata, elə pis oldum ki.. Deyir atası baş.qa ölkəyə köçür. Başqa uşaqları varmış. O artıq onu sevmir.. 
- Qızım, ayrılmaq o demək deyil ki, ata anası onu sevmir.. 
- Elə deməkdir ata.. başq nə deməkdir. 
- Sadəcə ata və anası bir birini sevmir.. amma bu uşaqğa aid deyil. Ona olan sevgisi həmişə qalacaq. 
- Ata.. insan sevdiyini atmaz.. bunu sən mənə deyirdi axı.. 
- Hə mən deyirdim, amma 
- Amması nə ata? əgər o Jaləni sevsəydi atmazıd onu. Getməzdi ayrı yerə.. 
- Qızım.. 
- ..... 
- Esim. 
- Hə ata....elə deyil məgər? 
- ..... 
- Ata adam sevdiyini atar? 
- Yox.... yox atmaz... 
- Sən də məni sevirsən elə deyil? 
- Elədir... sevirəm. 
- Çox? 
- Çox... 
- Məni heç vaxt atmarsan hə ata? 
- Gəl qucağıma... 
Esimi qollarımın arasında sıxırdım. Mən yenə uduzdum.. yenə itirdim.. 
- Ata məni heç vaxt atmayacaqsan? 
- Heç vaxt qızım.. heç vaxt... finala az qalib fikirlernizi