bu adamdır. Indi mən necə qınayım onu ki, anamı aldatmısan.. yadımdadır. Əsma xalamı aparmağa gələndə gəlib mənim otağıma girdi. Başımı sinəsinə sıxıb qaldırma imkan vermədi, amma sürətli ürək döyüntülərini eşidirdim , səsini sıxsa da ağladığını dodaqlarını sıxdığını və gözünü sildiyini bilirdim. O zaman anlamamışdım niyə ağladığını.. dərk etmirdi ağlım. Amma bilirdim hiss edirdim ki, canı yanır.. özü də bərk.. günlərcə heç nə demir danışmırdı. Əsma xala ilə anam telefonda danışanda, anam onun haqqında nəsə deyəndə otaqdan çıxır, arata söz qatırdı.. istəmirdi eşitrmək. Çünki daha çox yanırdı canı.. illərcə ikimiz yaşadıq onun sevgisini. Paylaşdıq hər gün. Əsmaya demək istədiklərini deyirdi mənə. Əsmanı elə böyütmüşdüki atam.. kənardan baxan olsa heç də fərqliliyi ilə seçilməyən bir qadın idi. Amma atam üçün sanki dünyada ondan başçqa qadın yoxmuş kimi gəlirdi. 
- Əsma gözəl deyildi, amma dünyada ən gözəli idi Esi.. 
- Ata, ən çox nəyini sevirdin? 
- ...sakitliyini..qorxaqlığını.. 
- Qorxaqlığını? 
- Hə...bilirsən qızım. Kişi dünyaya qadını qorumaq üçün gəlir. Hər nə qədər güclü qadın olursa olsun onların hər birinin qorunmağa ehtiyacı var. Və onlar da hər zaman zəif olduğunu hiss elətdirən kişilərin yanında olmasını istəyirlər. Əsma istəmirdi yox.. Əsma özü elə idi. əsma zəif idi.. onun bu zəifliyi qorxaqlığı məndə onu qorumaq hissini yaradırdı. Sanki yolda getsə yıxılacaq əlindən tutmaq istəyərsən, sanki su içmək üçün əyilsə sürüşəcək ovcunla su vermək istəyərsən. Sanki.....sanki...onu tutsan sən incidəcəksən pambıqlar içində gəzdirmək istəyərsən.. 
- Mənə elədiyin hər şey... 
- Hə... eyni.. sən ikinci insan idin ki, bütün bu hissləri mənə yaşatdın. Səninlə eyni şeyləri yaşadım. Bəlkə də allah cəzamı verəndən sonra ağrımı görüb səni bəxş edib ki, heç olmasa yüngülləşsin.. 
- Bu necə sevgidir.... 
- əlinin yarasına duz töküb sızıltısından zövq almaq.. 
- bu işgəncədir.. 
- asan olan heç nə əbədi deyil.. o ağrıya dözürsənsə.. yaran sağalsa belə