tərpənən libasın ətəyinin bədənini cizgilərini göstərdiyi, zərif incə Əsması..Cavad son nəfəsini verirdi artıq. Amma zorla.. canı yanırdı onun.. hallalıq vermişdi hər kəs. Əsması da halal etmişdi haqını, amma canını tapşıra bilmirdi.. Əsma ətrafa baxıb yenidən gülümsəyərək Cavada baxdı. Başını aşağı əyib dodaqlarını tıpədərək Cavadla səssizcə danışdı.yadında idi ki, Cavad da artıq onun kimi dodaqdan oxumağı bacarır. . Cavad Əsmanın dodaqlarına baxıb üzündə gülüşlə gözlərini yumdu..dərin nəfəs aldı. 

Dedi...mənə “mən də səni sevmişəm.. hər zaman...sevəcəm də” dedi... Əsmam.. 

SON 

P.S mənim üçün nə qədər çətin oldu bunu yazmaq inana bilmərsiniz. Ağladım, sıxıldım, əsəbiləşdim. Işgəncə çəkdim.. psixoloji olaraq hər bölümdə. Tez final etmeyimi sebebi budur.. artiq tesirine dusurem ve burtun gunu ehvalsiz gezirem ele bilirem Cavadam. alinmir dostlar.. agriyir canim yazanda. Duzdur her zaman obraza girende daha yaxshi yazmaq olur amma bezen ele hissler var ki ifade ede bilmirsen.. olmur.. cunki cox incidir adami.. insAllah hec birimize bunu gormek qismet olmaz. Amin. Nə kövrəltmək nə ağlamataq istəmirəm. Bunu yazdım ki, ay millət, ay insanlar, ay bacılar və qardaşlar. Sevdiyinizi deməkdən çəkinməyin. Hə qarşınızda inanılmaz dərəcədə böyük maneələr ola bilər, amma unutmayın ki, bu manelər siz geri çəkildikcə böyüyəcək. əgər nakam sevgi yaşamaq istəmirsinizssə, əgər sevdiyiniz insan tərəfindən unudlmaq hissini yaşamaq istəmirsinizssə o zaman gecikməyin. Gedin və sevdiyinizi deyin. Qürurunuz incinsiz nəinki həyatınız məhv olsun. ən azından kaşkilərlə yaşamayacaqsınıza. Siz addımınızı atın. Gerisi gələcək.. Sevginizə sahib