desende onunla esla evlenmeyecem! Senin heyatını xilas etdiyi üçün ömrüm boyu ona minnetdar olacam, amma bundan artığını menden isteme ana.
-Menim anan olaraq senden son isteyim budur oğlum.
Aydın gücle eşidilen sesle:
-Yaxşı...
Yasemen eşitdiyi sözlerin tesirinden çıxa bilmirdi. Aydınla esla bir geleceyinin olmayacağını bilsede, bunu onun dilinden eşitmek heyatdan aldığı en böyük zerbe idi. 14 yaşından beri xeyallarının şehzadesi olan Aydın, onun kimi bir "şikest qızı" istememişdi. Ağlamaq keçdi üreyinden.
Hönkürerek ağlamaq, bu dünyaya, heyatına lenetler yağdırmaq, ona bu taleyi yazan ALLAHa üsyan etmek istedi. Amma ede bilmezdi. Uşaqlıqdan beri onsuzda ona hemişe merhemetle baxan gözlerin qarşısında yazıq görünmemek üçün esla başqalarının yanında ağlamazdı. Boğazında düyümlenib nefes almağa bele qoymayan qeheri gücle udub, özünü toplamağa çalışdı. Hele de tutduğu qapının desteyini buraxıb, qapını yüngülce döydü. Eşitdiyi "girin" sözünden sonra üzüne böyük bir gülümseme yerleşdirib qapını açdı:
-Salamlar. Ooo necesiniz Afet xanım? Wow, super görünürsüz, hele bu xestexana paltarı size nece de yaraşır deyib gülmeye başladı. Gelenin Yasemen olduğunu gören Aydın ve Afet xala qorxu qarışıq teeccüble bir-birlerine baxdılar. Yasemen ise heç ne eşitmediyine inandırmaq üçün olduqca şen ifadeyle onlara baxırdı.
-Ay gör kim gelib. Gözel balam Yasemen. Senin sayende yaxşıyam qızım. He, gözele ne yaraşmaz ki.
Bu kimi zarafat ve gülüşlerle söhbet devam edirdiki Afet xala sesini alçaldaraq:
-Yasemen, qızım yaxına gel. Sene bir söz demek isteyirem.
-Buyur Afet xala.
-Qızım bilirsen ki, senin atanla Aydının atası tekce iş yoldaşı deyildiler, hem de çox yaxın dost idiler. Sen doğulanda Aydının üç yaşı var idi, rehmetlik heç senin qırxın çıxmamış atandan söz aldıki böyüyende sizi evlendirsinler. Artıq böyümüsüz, oğlumun ALLAHa şükür işide var, evide. Sen de Maşallah gözel-göyçek qız olmusan. İndi isteyirem sizi evlendirek. Hem rehmetliyin arzusu gerçekleşer, hem de

<< 1 2 [3] 4 5 >>