Yasəmən öz sevimli ayısını qucaqlayaraq yatağında oturmuşdu. Bu on gündə o qədər stres yaşamışdıki demək olar ki, otağından çıxmırdı. Aydın dediyini eləmişdi yenə. Afət xala çoxdan məsələni Yasəmənin ata-anasına açmışdı. Valideynlər razı idilər amma, Yasəmənin inadla "yox!" deməsi hər şeyə mane olurdu. Valideynləri, qohumları, dostları, hər kəs onu qınayırdı. Həm özünə, həm atasının ad-sanına görə onu istəyənlər olmuşdu amma, illərdir dost olduqları ailənin oğlu hamının gözündə ideal "namizəd" idi. Yasəmən uzun illər dostluq edən iki ailəni düşmən etməmək üçün nə Aydının etdiklərini," nə də eşitdiklərini kiməsə deyə bilmirdi. Çarəsizcə Aydının bezib ondan əl çəkəcəyi vaxtı gözləyirdi. Bu kimi düşüncələrlə, nə edəcəyini bilmədən sadəcə hər şeyin tez bitməsi üçün ürəyində dua edirdi. Elə bu vaxt qapı döyüldü:

-Girin...

Qapı açılanda içəri Yasəmənin anası girdi:

-Necəsən qızım?

-Yaxşıyam ana, yenə nə olub?

-Qızım yenə Afət xalan gəlmişdi...

-Of, ana axı dedim...

-Qulaq as qızım. Afət xalanı 20 ildən çoxdurki tanıyırıq, əri rəhmətlik Cavid kişi də atanın çox yaxın dostu idi. Aydın da gözümüzün qabağında böyüyüb, tərbiyəsi, mərifəti yerində, yaraşığınıdaki özün görmüsən. Qızım üz üzdən utanır. Afət xalan o xəstə halıyla 4 dəfə gəlib qapımıza. Naz eləmə, gəl razı ol bu işə. Həm sən Aydını sevmirdin ki?

-Nə?! Ana bu hardan ağlına gəldi?

-Qızım analar hər şeyi hiss edir.

Yasəmən gülümsəyərək, gözlərini qıyıb anasına baxdı:-Ola bilər, ya da gizlicə qızlarının gündəliklərini oxuyarlar hə?

-Nəysə, aaa lap yadımdan çıxmışdı. Xalanqızı Gülnar gəlib, bəlkə o sənin inadını qırdı.

Yasəmən sevinclə "oley" deyə qışqırdı.

-Ana tez çağır gəlsin!

Birdən qapı açıldı, içəri girən Gülnar heç nə demədən Yasəmənin yatağına tullanıb onu qucaqlayıb öpdü.

-Mənim ən sevdiyim kuzenim necədi?

Eşitdim Aydinçik səni bizdən alır?

-Sən gəldin super oldum. Hmm...o məsələ biraz qarışıqdı. Danışarıq.

Bu sözlərdən sonra ikisidə birdən Yasəmənin