i olduğunu anladı:
-He indi getməliyəm deyəsən...
-Vau... Bu indiyədək səndən eşitdiyim ən ağıllı cümlədi.
-Hmm... Sən mənimlə bu cür danışmağa dəvam etsən, eşidəcəyin son cümlə olacaq gözəlim.
-Yaxşı...yaxşı, zarafat etdim.-deyib ürkək nəzərlərlə Aydına baxıb gülümsədi Yasəmən.
Aydın Yasəmənin bu uşaq şirinliyinin qarşısında ciddiyyətin saxlaya bilməyib gülümsədi. Ayağa qalxıb otaqdan çıxanda yadına nəsə düşmüş kimi ayaq saxlayıb soruşdu:
-Üzük doğurdan xoşuna gəldi?
-Hə Aydın.
Aydın təəccüblə çiynini çəkib otaqdan çıxan kimi, Yasəmən barmağındaki üzüyə sevinclə baxıb öz-özünə dedi:
-Gülnar haqqlıymış, Aydın doğurdan da axmaqcığazdı. Adı belə gül adı olan qıza, üstündə çiçək olan üzük alıb bəyənməməyini gözləyir.-Bunları deyib gülümsərkən dəhlizdən gələn səslə ürpərdi:
-Bunu eşitdim!
1 həftə sonra:
Yasəmənin etirazlarına baxmayaraq, Aydının israrları nəticəsində toy bu gün olacaqdı. Əslində buna toy demək olmaz, evdə keçirilən sadə nigah mərasimi idi. Çünki Yasəmən belə istəmişdi.
Aydın da toyun tez olması şərtiylə razılaşmışdı. İkisi də bu evlilik oyununun tez başlamasını istəyirdi. İkisi də bu nigahı həyəcanla gözləyirdi. Niyyətləri fərqli idi: birinin tək istəyi intiqam, digərinin ki, isə sevgi idi. İkinci ortaq istəkləri bu oyunun mümkün olduqca uzun sürməsiydi.
Aydın səbirsizcə otaqda var-gəl edərək Yasəmənin hazır olmasını gözləyirdi. Hər şey hazır idi, çiçəklərlə bəzənmiş nigah masası, yeməklər, onsuzda çox az olan qonaqlar, nigah məmuruda gəlmişdi. Tək əskik olan gəlin idi. Aydın gözləməkdən bezib Yasəmənin anasına səsləndi:
-Mehriban xala nə uzun çəkdi bu?
-Oğlum, gəlini bəzəmək elədə asand deyil.
-Xala mən gözləməkdən yoruldum. İnciməyin.-deyib Yasəmənin otağına tərəf getdi. Əlini qapının dəstəyinə atıb qapını açdıqda gördüyü mənzərədən yerindəcə donub qaldı.
Qarşısındaki Yasəmənin gözəlliyi onu elə heyran etmişdiki heç tərpənə bilmirdi. Tək qollu ağ donunda, qara uzun saçları yüngül dalğalandırılmış, sürməylə qara gözlərini daha da