gözəlləşmiş, ağ üzünə yaraşan qırmızı boyalı dodaqlı Yasəmən Aydını öz sehrinə salmışdı sanki. Aydın yerindən tərpənmədən ağ donunda mələyə bənzəyən Yasəmənin saçlarına, gözlərinə, dodaqlarına təkrar-təkrar, doymadan baxırdı. Əlində olsa sonsuzadək heç bezmədən baxardı ona, amma bu "sonsuzluq" cəmi 5 dəqiqə çəkdi. Bayaqdan Yasəmənin yanında duran, amma gözlərini Yasəməndən çəkə bilməyən Aydının görmədiyi Gülnar, dilləndi:
-Ey, cənab Aydın qapının ağzında evlənmək istəmirsizsə gəlininizə yol verin.
Aydın yuxudan ayılmış kimi diksinib qapının ağzından çəkildi. Artıq nigah masasına yaxınlaşmış Yasəmənin arxasınca baxıb, yumruğunu sıxıb pıçıldadı: "yox Yasəmən xanım. Bu gecə sizi gözəlliyiniz xilas edə bilməyəcək. Mənə "qız kimi" deməyin cəzasını çəkəcəksən!" üzünə gülümsəmə yerləşdirib nigah masasına yaxınlaşdı...
Artıq nigah mərasimi çoxdan bitmiş. "Hə"lər deyilmiş, imzalar atılmış, onsuzda az olan qonaqlar belə getmişdi. Geriyə sadəcə "xoşbəxt cütlüyün" yeni evlərinə yola salınması qalmışdı. Afət xala və Yasəmənin ata-anası dəfələrlə cütlüyü qucaqlayıb, xeyir-dua verdikdən sonra, sıra Yasəmənlə Gülnarın vədalaşmasına gəlmişdi. Öz sevimli xalaqızısın bərk qucaqlayan Gülnar, Yasəmənin qulağına pıçıldadı-"bax indi istədiyin qədər hirsləndirə bilərsən kuzen", sonra Yasəmənə baxıb göz vurdu. İkisinində gülməyini Aydının səsi kəsdi:
-Yasəmən tez olun, hələ bir saatlıq yolumuz var.
-Aydın ev 2bina sonradı, yəni tısbağalar qoşulmuş arabayla belə getsək, 15 dəqiqədən gec çatmamız mümkün deyil.
Aydın gülümsəyərək Yasəmənə yaxınlaşıb dedi:
-Aaa həyatım sənə deməmişəm? Biz anamla yaşamayacağıq, mərkəzdəki evimdə yaşacağıq.
-Nə?!
-Hazırlaş gözəlim-deyib qalib gəlmiş kimi gülümsədi Aydın.
Yasəmən belə olacağını heç gözləmirdi. Aydının niyə belə etdiyini düşünərkən, yadına öz dediyi söz düşdü: "tək qalanda bir-birindən zəhləsi gedən cütlük ola bilərik". Aydın da bunu təşkil etmişdi, bəlkə də bir ömür tək qalacaqdılar.
Yasəmən yeni evində, yatağında qorxu qarışıq