-Əvvəlcə gözlərini yum.
-Nə?! Niyə?
-Yasəmən surpriz deyirəm. Xahiş edirəm yum gözlərini.
-Of! Yaxşı...-deyib əsəbi şəkildə yumdu gözlərini Yasəmən.
Aydın yerindən qalxıb, gəlib Yasəmənin qarşısında diz üstə çökdü. Gödəkcəsinin cibindən qutunu çıxartmaq istəyəndə Yasəmənə çox yaxın olduğunun fərqinə varıb əlini saxladı. O qədər yaxın idiki başını azca uzatsa onu öpə bilərdi. Aydında bunu anlamış olacaq ki, bic bir gülümsəməylə Yasəmənə biraz da yaxınlaşdı.
Yasəmən artıq Aydının nəfəsini dodaqlarında hiss edirdi. Qorxu qarışıq həyacandan ürəyi sürətlə çırpınırdı. Gözlərini açıb Aydını itələmək istədisədə üzündə dolaşan isti nəfəsini sehrinə elə qapılmışdıki, güclə nəfəs ala bilirdi.
Aydın onu öz inadkarlığıyla bu qədər incidən qızın əslində nə qədər gözəl olduğunu indi görürdü. İpək kimi uzun, qara saçları, qapalı gözlərinin uzun kirpikləri, həyəcandan daha da allanmış yanaqları, hələ o kiçik " çəhrayı dodaqları Aydını elə sehirləmişdiki. "İlahi yəni insan bu qədər şirin, bu qədər gözəl ola bilər? Özünə gəl Aydın! Unutma, sənin planların var. Qarşında bu mələk qədər məsum görünən qızın səni necə alçatdığını unutma. Keşkə hər şey fərqli olsaydı. Onda doyunca öpərdim dodaqlarından. Mənə kim mane olurki? O nişanlım sayılır. Cəhənnəm olsun planlarım!" deyə düşünüb Yasəməni öpmək istəyirdiki hələ də cibində olan əlindəki qutunu hiss etdi. Ani bir hərəkətlə qutunu cibindən çıxarıb "aç"-deyə qışqırdı. Yasəmənin gözlərini açdığını görüb, dərindən nəfəs alıb, özünü vaxtında saxlaya bilməsinə sevinib gülümsədi.
Yasəmən gözlərini açanda Aydının ona düşündüyündən də yaxın olduğunu görüb daha da həyəcanlandı. Amma Aydının əlindəki bənövşəyi rəngli qutunu görüb, özünü sakit aparmağa çalışaraq soruşdu:
-Bu nədi?
-Qutu.
-Aaa doğurdan? Mən bilmirdim.
-İndi bildin gözəlim...
-Of! İçindəki nədi?
-Açmasan bilməyəcəksən.
Yasəmən əsəbi şəkildə qutunu Aydından alıb, qapağını yavaşca qaldırdı. Qutunun içindəkinə əvvəlcə təəccüblə baxıb, sonra Aydının gözlədiyinin əksinə