İlk gecə... Qadın olmağın ilk gecəsi. Qorxu, həyəcan, sevinc və əlbətdəki maraq. Hər bir qızın həyatının ən unudulmaz günü. Hələ bir də sevdiyinin olursansa...toxunulmazlığını, paklığını, bədənini sevdiyinə təslim edirsənsə o gecə həyatının ən sehirli gecəsi olur.

Bu gecə də Yasəmənin sehirli gecəsi olmalı idi. Xəyal etməyə belə cəsarət etmədiyi an yaxınlaşırdı. Həyəcandan, qorxudan və sevincdən tir-tir əsirdi. Bəyaz yatağında qırmızı gecəliyinin içində Aydını gözləyirdi. Ürəyinin döyüntüsünün səsindən qulaqları batacaqdı sanki. Amma nə qədər həyacanlı olsada, qəlbində başqa bir qorxuda var idi, adını qoya bilmədiyi, səbəbini anlamadığı qorxu. O qədər gərgin idiki açılan qapının səsindən qorxub diksindi. İçəri girənin kim olduğunu bilsə də başını çevirib qapıya baxdı. Aydın qapıya söykənib qəribə baxışlarla Yasəməni süzürdü. Bu baxışlardan qorxan Yasəmən üstündəki yorğanı daha da yuxarı çəkdi. Aydın Yasəmənin bu ürkəkliyindən zövq alırmış kimi onu baxışlarıyla qorxutmağa davam edirdi.
Əslində həqiqətəndə zövq alırdı Aydın Yasəmənin ondan qorxmasından. Qapıya söykənmiş halda, qollarını sinəsində çarpazlayıb böyük bir zövqlə qorxudan və həyəcandan titrəyən Yasəməni izləyirdi. Daha çox onu izləmək istəsə də, Yasəmənin o saf halının sehrinə qapılmağa başladığını hiss edib asta addımlarla yatağa yaxınlaşdı. Hər atdığı addımının Yasəməni daha çox qorxutduğunu görüb düşündü: " Görəsən mənim hər sözümə cavabı olan, durmadan məni alçatmağa çalışan cəsur qıza nə oldu Yasəmən xanım? Amma etiraf etməliyəm, bu titrək halın məni cəsurluğundan daha çox cəlb edir. Bu gecə unudulmaz olacaq". Üzündə yaranan gülümsəməylə yatağın kənarında oturdu. Yorğanı özünə sıxıb yatağa qısılan Yasəmənin əlindən tutub yavaşca özünə doğru çəkdi. Tutduğu ələ zərif bir öpüş qondurub, öz ehtiraslı nəzərlərini Yasəmənin dodaqlarında, boynunda, sinəsində gəzdirdi...
Yasəmən Aydının isti nəfəsini boynunda hiss etdikcə indiyə kimi tanış olmadığı hisslər yaşayırdı. Özünü toplamağa çalışsada qorxu