qarışıq həyəcandan hələ də titrəyirdi. Aydın ani hərəkətlə Yasəməni özünə sıxıb qulağına pıçıldadı:
-Qorxma...toxunmayacam sənə. Sənə əsla toxunmayacam, taki bunun üçün mənə yalvaranacan...
Aydının qollarında olmaqdan aldığı həzzdən gözlərini yummuş Yasəmən, eşitdiyi " sözlərdən yaranan şokla gözlərini geniş açdı. Aydının intiqamı həqiqətən çox ağır olmuşdu. Zifaf gecəsi bir qızı rədd etməkdən daha ağır nə ola bilərdiki? Hələ üstəlik bir sədəqə kimi "yalvardıqdan" sonra toxunacaqmış... Yasəmən sadəcə donub qalmışdı. Bu evliliyin Aydının intiqam planının bir hissəsi olduğunu bilsədə, belə bir şeyi heç gözləmirdi. Nə tərpənə, nə də söz deyə bilmirdi. Amma beynində durmadan bir cümlə səslənirdi: "əzilmə Yasəmən, onun qalib gəlməsinə icazə vermə. Bu oyun hələ bitməyib!" bu düşüncələrlə Aydını özündən azca kənara itələyib məsum nəzərlərlə ona baxıb soruşdu:
-Əminsən?
Aydın qalib gəlmiş kimi kinayəylə gülümsəyib dedi:
-Əminəm...
Birdən Yasəmən böyük bir sevinclə əl çalıb, "oley" deyə qışqırdı. Aydının təəccübdən geniş açılmış gözlərinə baxıb şən şəkildə dedi:
-Çox...çox sağ ol Aydın. Bu səndən aldığım ikinci hədiyyədi. Nəysə, yəqin sən ayrı otaqda yatacaqsan hə? Onda indi get, mənim çox yuxum gəlir. Gecən xeyrə saxta həyat yoldaşım-bütün bunları birnəfəsə dedikdən sonra, həqiqətən yatırmış kimi uzanıb gözlərini yumdu.
Aydınsa hələ də eşitdiklərinə inana bilmirdi. Ayağa qalxıb bilincsizcə otaqdan çıxdı. Yasəmənin otağının qarşısındaki otağın qapısının ağzında dayandı. Yumruğunu sıxıb "səfeh qız!" deyə pıçıldadı. Əslində bu olanlar Aydının planına heç uymurdu. O eşitdiyi sözlərdən sonra Yasəmənin ağlayacağını, o da Yasəmənin göz yaşlarına dözməyib "təsəlli üçün" onu öpüb-oxşayacağını, davamınında gələcəyini düşünmüşdü. Amma Yasəmən hər zamankı kimi Aydının planların alt-üst etmişdi. Bu gecə sınan Yasəmən olmalı idi, amma yenə sınan Aydın olmuşdu. "O qız bunu necə edir axı? Nə vaxt onu incitməyə çalışsam incinən mən oluram. İndi mən otaqda onunla olmalı idim, amma