Yasemenin elini tutmağına ele qezeblenmişdiki, özünün haqsız olması vecine bele deyildi.
-O düşündüyü kimi deyil, biz sadece dost kimi gelmişdik. Amma o oğlan elini heçde dost kimi tutmamışdı!
-Aaa elemi? Demek seherde sizi "dostcasına" öpürdü...
-O mesele bağlandı! Bundan sonra Yasemen senin 100metr yaxınlığında bele bir oğlan görmek istemirem! Menden icazesiz birde evden çıxsan, menden incime!
-Pah, niye?
-Çünki sen mene aidsen!
-Oldu, üstüme "menim malımdı" etiketide yapışdır, tam olsun.
Aydın hiylegercesine gülümseyib:
-Menim daha yaxşı variantım var-deyib eyilib Yasemeni öpdü.
Yasemen bunu heç gözlemediyinden donub qalmışdı. Ne etiraz ede bilirdi, ne de qarşılıq vere bilirdi. Aydın dodaqlarını Yasemenin dodaqlarından çekib teeccüble ona baxan arvadına gülümseyerek baxdı. Hele de çox yaxın olduğundan Yasemeni birde öpmek istedi. Artıq özüne gelen Yasemen Aydının yene onu öpmek istediyini görüb eliyle dodaqlarını tutub gözleriyle etrafı işare etdi...
Artıq eve gelmişdiler. İkiside ne qeder esebi görünmek istesede bir-birlerine baxdıqları an gülmek tuturdu onları. Geldiklerinden beri 15 deqiqe idiki qapının ağzında dinmeden dayanmışdılar. En sonunda döze bilmeyib ikiside birden gülmeye başladılar. En az 10 deqiqe güldükden sonra zorla sakitleşen Aydın Yasemene baxıb:
-Qısqanc-dedi.
-Kim? Men?
-He sen. Hardan öyrendiyini bilmirem, amma bizi güdmeye gelmişdin. Qısqanc...
-Yox bir. Men hardan bileydim siz ordasız? Meni Nilu aparmışdı, toyda burda yox idi deye.
-Onda gözelim sen Niluferi aparmalı idin. Yalan demeyide bacarmırsan.
Yasemen heqiqeten sehv buraxdığını anlayıb üreyinde öz bacaraqsızlığına hirslendi.
-Heç de yalan demirem. Hem sen özünden danış, yazıq oğlan az qala ölecekdi.
-Ele ölmeliydi. O alçaq kimdiki menim olana toxunmağa cesaret edir?!
-Pah, senin olanmış.
Aydın eyilib Yasemene az qala dodaqlarına toxunacaq qeder yaxınlaşdı:
-Menim deyilsenki?-deyib gözlerine baxdı.
Yasemenin heç ne deye bilmediyini görüb gülümseyerek

<< 1 2 3 [4] 5 >>