gördü.
"Əla! Mən də həsrətlə yolunu gözləyirdim ki, gəlib kefimi pozasan"-deyə düşünüb zorla gülümsəyərək dedi:
-Leyla qapını döymə deyə bir adət vardı, nə oldu ona?
Leyla içəri keçərək qapını zərblə örtüb Aydına yaxınlaşdı:
-Məni gördüyünə sevinməmiş kimi davranma. Amma indi romantika vaxtı deyil. Sənə vacib bir söz deməliyəm.
Aydın ayağa qalxıb Leylanın qarşısına keçib dedi:
-Onsuzda sevinmədim. Həm əmin ol evimdə arvadımla bol-bol romantika yaşayıram, sənə ehtiyac yoxdu.
Leyla kinayə ilə gülüb dedi:
-Arvadınla demək? Arvadın çox bəxtliymiş, həm romantik əri, həm də romantik sevgilisi var.
-Nə sevgilisi? Nə sayıqlayırsan sən?
Leyla ciddi üz ifadəsiylə Aydına baxıb dedi:
-Aydın səninlə bir keçmişimiz olub, buna görə də vicdanım icazə vermir səndən gizlədim. Mən də çox utanıram bundan, Yasəmənlə qan bağımız heç olmasada, ögey olsa da bacımdı. Onun belə bir şey eləməsinə əsla inanmazdım. Arvadın sənə xəyanət edir.
Aydın təəccüblə Leylanın üzünə baxırdı. Elə cansıxıcı bir sükut çökmüşdüki, Leyla onu pozmağa cürət etmirdi. 10 dəqiqə idiki Aydın donub qalmışdı, amma o bu süni ciddiyyətini saxlaya bilmədi. Leylanın təəccüblü baxışlarına məhəl qoymadan qəh-qəhələrlə gülməyə başladı. Nə qədər özünə gəlib nəsə deməyə çalışsada gülməyini kəsə bilmirdi. Sonunda özünə gəlib dedi:
-Leyla 1 aprel çoxdan keçib xəbərin var?
-Aydın mən zarafat etmirəm, ciddiyəm.
-Hmm... Eləmi, bəs kimlə? Dayan mən deyim, o çox sevdiyi oyuncaq ayısıyla hə? İnanmazsan amma məndə çoxdan şübhələnirdimki onların arasında nəsə var-deyib gülməyə başladı.
Leyla əsəbiliklə ayağını yerə vurub, "Of! Bu niyə hamıya gülməli gəlir? Yasəmən guya mələkdiki ondan belə şey gözləmirlər? Bu biraz çətin olacaq"- düşünüb dedi:
-Aydın mən məzələnmirəm, düz deyirəm. O Eldarla sevgilidir. İnan mənə!
-Leyla bu artıq gülməli belə deyil! Bu sayıqlamaları özünə saxla.
Leyla Aydının qolundan tutub, gözlərinə baxaraq dedi:
-Mən də bunu öyrənəndə inanmaq istəmirdim. Amma bu belədi. O gün biz restoranda