Men de hesretle yolunu gözleyirdim ki, gelib kefimi pozasan"-deye düşünüb zorla gülümseyerek dedi:
-Leyla qapını döyme deye bir adet vardı, ne oldu ona?
Leyla içeri keçerek qapını zerble örtüb Aydına yaxınlaşdı:
-Meni gördüyüne sevinmemiş kimi davranma. Amma indi romantika vaxtı deyil. Sene vacib bir söz demeliyem.
Aydın ayağa qalxıb Leylanın qarşısına keçib dedi:
-Onsuzda sevinmedim. Hem emin ol evimde arvadımla bol-bol romantika yaşayıram, sene ehtiyac yoxdu.
Leyla kinaye ile gülüb dedi:
-Arvadınla demek? Arvadın çox bextliymiş, hem romantik eri, hem de romantik sevgilisi var.
-Ne sevgilisi? Ne sayıqlayırsan sen?
Leyla ciddi üz ifadesiyle Aydına baxıb dedi:
-Aydın seninle bir keçmişimiz olub, buna göre de vicdanım icaze vermir senden gizledim. Men de çox utanıram bundan, Yasemenle qan bağımız heç olmasada, ögey olsa da bacımdı. Onun bele bir şey elemesine esla inanmazdım. Arvadın sene xeyanet edir.
Aydın teeccüble Leylanın üzüne baxırdı. Ele cansıxıcı bir sükut çökmüşdüki, Leyla onu pozmağa cüret etmirdi. 10 deqiqe idiki Aydın donub qalmışdı, amma o bu süni ciddiyyetini saxlaya bilmedi. Leylanın teeccüblü baxışlarına mehel qoymadan qeh-qehelerle gülmeye başladı. Ne qeder özüne gelib nese demeye çalışsada gülmeyini kese bilmirdi. Sonunda özüne gelib dedi:
-Leyla 1 aprel çoxdan keçib xeberin var?
-Aydın men zarafat etmirem, ciddiyem.
-Hmm... Elemi, bes kimle? Dayan men deyim, o çox sevdiyi oyuncaq ayısıyla he? İnanmazsan amma mende çoxdan şübhelenirdimki onların arasında nese var-deyib gülmeye başladı.
Leyla esebilikle ayağını yere vurub, "Of! Bu niye hamıya gülmeli gelir? Yasemen guya melekdiki ondan bele şey gözlemirler? Bu biraz çetin olacaq"- düşünüb dedi:
-Aydın men mezelenmirem, düz deyirem. O Eldarla sevgilidir. İnan mene!
-Leyla bu artıq gülmeli bele deyil! Bu sayıqlamaları özüne saxla.
Leyla Aydının qolundan tutub, gözlerine baxaraq dedi:
-Men de bunu öyrenende inanmaq istemirdim. Amma bu beledi. O gün biz restoranda olanda Eldarla onu

<< 1 [2] 3 4 >>